Surah Ghafir — Aya 66

Ma’anonin Kalmomin:

• "Nuhitu": An hana ni.
• "Tad’una": Kuna kira (kuna bauta wa).
• "Baiyinat": Hujjoji bayyanannu, shaidu masu haske.
• "Uslima": In mika kai, in bi da cikakken biyayya.

Tafsirin Ayar:

Ka ce, ya Muhammad, ga wadannan mushrikai: Lalle ne Allah Ya hana ni in bauta wa wadanda kuke kira da bauta ba tare da Allah ba – wato gumaka da dodanniya – wadanda ba su da wani amfani ko cutarwa. Wannan hani ya zo ne a lokacin da hujjoji bayyanannu suka zo mini daga Ubangijina, wadanda suka nuna hasken ranta na bautar gumaka da kuma nuna gaskiyar tauhidi (bauta wa Allah Shi kadai). Kuma an umurce ni da in mika kai ga Allah, Ubangijin halittu duka, in bi umarninSa da kuma in yi musu biyayya gaba daya, ba ga wani ba. Don haka, ba zan iya bin kiran ku ba, domin na bar bin son zuciya da kuma bin al’adar magabata, na bi hujjoji da shaidu masu haske.

Fa’idojin Ayar:

1. Ayar tana nuna cewa imani ba ya zama cikakke sai da bin hujjoji da dalilai masu haske, ba kwaikwayon magabata kawai ba.
2. Tana karfafa wa musulmi gwiwa a kan tsayawa kan gaskiya, ko da yawan masu adawa da shi, domin Allah ne ke jagorantar zuciyar mumini.
3. Tana nuna cewa mika kai ga Allah (Islama) ita ce tushen zaman lafiya da kwanciyar hankali, domin ita ce mika kai ga Ubangijin halittu duka, wanda ke da cikakken ikon taimako da jin kai.
4. Tana tunatar da mu cewa bauta wa Allah Shi kadai ita ce ‘yanci na gaskiya – ‘yanci daga bautar halitta, son zuciya, da kuma shaidan.
5. Tana kara mana soyayya ga addinin Musulunci, domin ya kira mu zuwa ga hanya madaidaiciya wadda ta dace da hankali da dabi’a, kuma tana ba da haske ga rayuwa ta duniya da lahira.