Сураи Гафир — Оят 69

1. Маънои калимаҳо:

• أَلَمْ تَرَ: Оё надидӣ? Оё назар накардӣ? Ин ибора барои ҷалби диққат ва тааҷҷуб омадааст.
• يُجَادِلُونَ: Ҷидол мекунанд, баҳс мекунанд, хусумат меварзанд.
• آيَاتِ اللَّهِ: Оятҳои Аллоҳ, яъне нишонаҳо ва далелҳои равшани Ӯ, ки Қуръон ва оёти онро дар бар мегирад.
• أَنَّىٰ يُصْرَفُونَ: Чӣ гуна рӯй гардонда мешаванд? Чӣ тавр аз ҳақ ба гардонда мешаванд?

1. Тафсири оят:

Оё надидӣ ва тааҷҷуб накардӣ, эй Паёмбар, ба ҳоли он касоне, ки дар бораи оятҳои Аллоҳ баҳсу ҷидол мекунанд ва онҳоро дурӯғ мешуморанд, дар ҳоле ки ин оятҳо равшан ва возеҳанд ва бар ягонагии Аллоҳ ва қудрати Ӯ далолат мекунанд? Онҳо бо вуҷуди равшании далелҳо аз онҳо рӯй мегардонанд ва аз роҳи ҳақ маҳрум мешаванд. Ин ҳолати онҳо мӯҷиби тааҷҷуб аст, ки чӣ гуна бо вуҷуди вузуҳи ҳақ, аз он дур мешаванд ва ба сӯи ботил мераванд. Онҳо мегӯянд, ки ин Қуръон аз ҷониби Аллоҳ нест, вале чӣ гуна аз тасдиқи он рӯй гардонда мешаванд, дар ҳоле ки далелҳои он равшан аст?

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят моро огоҳ мекунад, ки ҷидол ва баҳс дар бораи оятҳои Аллоҳ бо нияти инкор ва хусумат кори нодуруст аст ва метавонад инсонро аз роҳи ҳақ дур кунад.
• Қуръон ва оятҳои он далелҳои равшан ва возеҳ барои ҳидоят ҳастанд, ва ҳар касе бо инсоф ба онҳо назар кунад, ҳақиқатро мебинад.
• Ин оят ба мо меомӯзад, ки аз ҷидол ва баҳси бефоида дар бораи дайни Аллоҳ парҳез кунем ва ба ҷои он ба омӯзиш ва амал ба оятҳои Қуръон машғул шавем.
• Қуръон китоби ҳидоят ва раҳмат аст барои касоне, ки бо дили кушод ва нияти пок ба он рӯ меоранд. Пас биёед мо низ ба он рӯ орем ва аз он пайравӣ кунем, то дар дунё ва охират комёб шавем.