Surja Ghafir — Ajet 74

Kuptimet e fjalëve:

• min dûnillâh: poshtë Allahut, pra idhujt që i adhuronin në vend të Tij.
• dallû: u zhdukën, u larguan prej nesh, nuk i shohim më.
• bël lem nekun ned'û min qablu shej'â: përkundrazi, ne nuk adhuronim më parë asgjë që ka vlerë, pra e pranojnë se adhurimi i tyre ishte i kotë dhe i pavlefshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi jobesimtarët të hidhen në zjarr dhe të qortohen, atyre u thuhet me qortim: "Ku janë ata që i adhuronit poshtë Allahut? A mund t'ju ndihmojnë sot? Thirrini ata që t'ju shpëtojnë nga ky dënim, nëse munden!" Në atë moment të tmerrshëm, ata përgjigjen duke pranuar humbjen dhe zhgënjimin: "Ata u zhdukën prej nesh, nuk i shohim më dhe nuk na sjellin asnjë dobi!" Pastaj e pranojnë të vërtetën me keqardhje: "Në të vërtetë, ne nuk adhuronim më parë asgjë që kishte vlerë apo që mund të bënte dobi ose dëm." Ata e kuptojnë se adhurimi i tyre ndaj idhujve ishte i kotë dhe i pavlefshëm, sepse ata nuk ishin asgjë përveçse krijesa të pavlera. Ashtu siç Allahu i la ata të humbur në atë ditë, duke mos gjetur asnjë ndihmës, Ai i largon jobesimtarët nga e vërteta në çdo kohë dhe vend, duke i lënë në humbje dhe errësirë, sepse ata e meritojnë këtë për shkak të mohimit dhe kokëfortësisë së tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Adhurimi i dikujt tjetër poshtë Allahut është i kotë dhe nuk sjell asnjë dobi, as në këtë botë e as në botën tjetër.
2. Në Ditën e Kiametit, të gjithë ata që adhurohen poshtë Allahut do të braktisin adhuruesit e tyre dhe nuk do të mund t'i ndihmojnë ata.
3. Allahu i lë jobesimtarët në humbje për shkak të mohimit të tyre, dhe kjo është drejtësi e Tij ndaj tyre.
4. Ajeti na mëson se pendimi dhe pranimi i gabimit në atë ditë nuk do të pranohet, prandaj duhet të kthehemi tek Allahu para se të vijë ai moment.
5. Të kuptuarit se vetëm Allahu është i denjë për adhurim, sepse Ai është Krijuesi dhe Zoti i gjithësisë, ndërsa çdo gjë tjetër është e pavlerë.