Surat Gafir — Ayat 74

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مِن دُونِ اللَّهِ : saliyane Allah, yaiku brahala-brahala utawa sesembahan saliyane Allah.
• ضَلُّوا : ilang, ora ketemu, ora katon.
• عَنَّا : saka awake dhewe.
• بَل : malah, nanging.
• نَدْعُو : nyembah, ngundang, nyebut.
• شَيْئًا : sawijining barang, apa-apa.
• كَذَٰلِكَ : kaya mangkono iku.
• يُضِلُّ : nasarake, nyimpangake saka dalan kang bener.

2) Tegesing ayat:

Ing dina kiyamat, wong-wong kafir padha ditakoni kanthi nada ngece: "Endi sesembahan-sesembahan kang padha kok sembah saliyane Allah? Apa padha bisa nulungi kowe ing dina iki? Coba undangen, menawa pancen bisa ngluwari kowe saka siksa kang lagi tumiba iki." Wong-wong kafir mau banjur mangsuli: "Sesembahan-sesembahan iku wis ilang saka pandelenganku, ora katon, lan ora bisa menehi paedah apa-apa." Malah ing kono dheweke padha ngakoni kanthi jujur yen ing donya biyen dheweke pancen ora nyembah marang apa-apa kang pantes disembah. Kabeh sesembahan iku ora ana ajine, ora bisa menehi manfaat lan ora bisa nuwuhake cilaka. Kaya anggone nasarake wong-wong kafir mau saka dalan kang bener, mengkono uga Allah nasarake saben wong kafir ing saben jaman lan panggonan, nganti dheweke ora bisa nemu pituduh kang bener.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen nyembah saliyane Allah iku ora ana gunane babar pisan. Ing dina kiyamat, sesembahan-sesembahan iku bakal ilang lan ora bisa nulungi sapa-sapa.
• Wong kafir ing akhirat bakal ngakoni kaluputane dhewe, nanging pengakuan iku wis ora ana gunane maneh amarga wis kasep.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa. Sapa wae kang milih dalan kafir lan ora gelem manut marang Allah, mesthi bakal kesasar lan ora bisa nemu dalan kang bener.
• Ayat iki ngelingake kita supaya tansah nyembah mung marang Allah, ora nyekutokake Panjenengane karo apa wae. Ibadah marang Allah iku dalan kang bener lan bisa nggawa kita marang kabegjan ing donya lan akhirat.
• Kita kudu tansah ngucap syukur marang Allah kang wis paring pituduh lan iman ing ati kita, amarga iman iku peparing kang gedhe banget ajine.