Sura Ghafir — Werset 84

Znaczenie słów:

• بَأْسَنَا – Nasza surowa kara, nasza moc i gniew.
• مُشْرِكِينَ – Tymi, którzy nadawali Bogu współtowarzyszy w Jego czci.

Tafsir (wyjaśnienie):

Kiedy ci, którzy wcześniej odrzucali prawdę i trwali w bałwochwalstwie, zobaczyli na własne oczy nadchodzącą karę Bożą – która była nieunikniona i nie do odparcia – wówczas, w chwili największego przerażenia, wyznali wiarę. Powiedzieli: „Uwierzyliśmy w Boga Jedynego i odrzucamy wszystko, co wcześniej czciliśmy obok Niego – bożki, posągi i wszystkich rzekomych współtowarzyszy, których dodawaliśmy do Jego czci”. Jednak to wyznanie było spóźnione – nadeszło w momencie, gdy kara już ich ogarnęła, a żadne słowa ani skrucha nie mogły już odwrócić losu. Było to wyznanie wymuszone strachem, a nie płynące z wiary i przekonania, dlatego nie zostało przyjęte.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wiara i skrucha muszą pochodzić z serca i być dobrowolne – zanim nadejdzie kara. Bóg przyjmuje pokutę tych, którzy wracają do Niego w życiu doczesnym, zanim zobaczą znaki śmierci lub karę.
2. Człowiek nie powinien zwlekać z nawróceniem i oddaniem się Bogu, ponieważ nikt nie zna godziny swojej śmierci ani momentu nadejścia kary.
3. Ten werset uczy nas, że Bóg jest Jedyny i zasługuje na wyłączną cześć – a wszelkie formy oddawania czci komukolwiek lub czemukolwiek innemu są całkowicie błędne i prowadzą do zguby.
4. Prawdziwa wiara to ta, która trwa w czasach dobrobytu i spokoju, a nie ta, która pojawia się dopiero w obliczu nieszczęścia. Islam zachęca nas do stałej, codziennej więzi z Bogiem – przez modlitwę, pamięć o Nim i posłuszeństwo Jego nakazom – abyśmy zawsze byli gotowi na spotkanie z Nim.