Sura Asz-Szura — Werset 9

Znaczenie słów:

• Am (أَمْ) – w tym kontekście oznacza „raczej", „owszem", służy do przejścia od negacji do potwierdzenia.
• It-takhadhū (اتَّخَذُوا) – wzięli sobie, uczynili.
• Awliyā'a (أَوْلِيَاءَ) – opiekunów, sojuszników, bliskich pomocników, których czczą i którym ufają.
• Al-Waliyy (الْوَلِيُّ) – Opiekun, Sprzymierzeniec, Ten, który zarządza sprawami swoich sług i wspiera ich.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Po tym, jak Bóg (subhanahu wa ta'ala) zaprzeczył, aby istniał jakikolwiek bóg poza Nim, zwraca się do ludzi z pytaniem retorycznym, które ma charakter nagany i zdumienia: „Czyż oni (bałwochwalcy) wzięli sobie poza Nim opiekunów i sojuszników, którym oddają cześć i od których oczekują pomocy i wsparcia?" To pytanie ma na celu ukazanie bezpodstawności ich postępowania. Bóg bowiem jest jedynym prawdziwym Opiekunem (Al-Waliyy) – to On wspiera Swoich wiernych sług, wyprowadza ich z ciemności niewiedzy i grzechu do światła wiary i przewodnictwa, i to On zarządza wszystkimi ich sprawami. Wszyscy inni, których oni biorą sobie za opiekunów, nie posiadają żadnej władzy – nie mogą ani zaszkodzić, ani przynieść pożytku.

Następnie Bóg wskazuje na dwa dowody Swojego wyłącznego panowania i opieki: po pierwsze, to On wskrzesza umarłych – wyprowadzi ich z grobów w Dniu Zmartwychwstania, aby dokonać z nimi rozrachunku i sprawiedliwej zapłaty. Po drugie, On jest wszechmocny nad każdą rzeczą – nic nie jest dla Niego niemożliwe, a Jego potęga obejmuje wszystko, co istnieje. Skoro tak, to jak można szukać opieki u kogoś, kto nie ma żadnej władzy nad życiem i śmiercią, ani nad żadną rzeczą?

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten uczy nas czystego monoteizmu (tawhid) – że cała ufność, nadzieja i oddanie powinny być kierowane wyłącznie do Boga, gdyż tylko On jest prawdziwym Opiekunem i Sprzymierzeńcem człowieka.
2. Ukazuje nam wielkość Bożej potęgi – skoro Bóg jest w stanie wskrzesić umarłych, to z pewnością jest w stanie pomóc Swoim sługom w każdej trudnej sprawie, rozwiać ich troski i odpowiedzieć na ich modlitwy.
3. Przypomina nam, że szukanie oparcia i pomocy u stworzeń – czy to ludzi, czy bożków – jest złudzeniem, które nie przynosi żadnej korzyści, a wręcz oddala człowieka od prawdziwego źródła siły i wsparcia.
4. Werset ten napełnia serce wierzącego spokojem i pewnością – świadomość, że Bóg jest jego Opiekunem, który nie opuszcza Swoich sług, dodaje mu siły do stawiania czoła przeciwnościom losu i umacnia jego więź z Panem.