Sura Ad-Duchan — Werset 14

Znaczenie słów:

• ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ – następnie odwrócili się od niego, porzucili go i nie przyjęli jego wezwania.
• مُعَلَّمٌ – ktoś, kogo nauczył inny człowiek; sugerowali, że to, co przynosi, nie jest objawieniem od Boga, lecz nauczoną wiedzą od ludzi.
• مَّجْنُونٌ – szaleniec, człowiek pozbawiony rozumu.

Interpretacja:

Jak mogło dojść do tego, że ludzie, do których przyszedł jasny i oczywisty posłaniec – Prorok Muhammad (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo) – odwrócili się od niego i odrzucili jego nauki? Zamiast przyjąć prawdę, zaczęli rzucać pod jego adresem oskarżenia. Jedni mówili, że jest człowiekiem nauczonym przez kogoś innego, że to, co głosi, nie pochodzi od Boga, lecz od ludzi lub duchów. Inni z kolei twierdzili, że jest szaleńcem, który nie wie, co mówi. W ten sposób próbowali zdyskredytować jego przesłanie i usprawiedliwić swoje odrzucenie prawdy. Była to jednak czysta bezpodstawność – ich słowa były sprzeczne z rzeczywistością, gdyż Prorok (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo) był znany ze swojej uczciwości, prawości i zdrowego rozsądku, zanim jeszcze otrzymał objawienie.

Korzyści płynące z tej wersetu:

• Człowiek, który odrzuca prawdę, często ucieka się do fałszywych oskarżeń i pomówień, zamiast uczciwie rozważyć argumenty.
• Prawdziwi posłańcy Boga zawsze spotykali się z niezrozumieniem i atakami ze strony swoich społeczności – to dowód, że droga prawdy bywa trudna, ale ostatecznie zwycięska.
• Wiara w Boga i Jego posłańców wymaga czystego serca i otwartego umysłu, wolnego od uprzedzeń i złych intencji.
• Ten, kto szuka prawdy, powinien oceniać ludzi i ich słowa na podstawie dowodów, a nie plotek i bezpodstawnych zarzutów.