സൂറ അദ്-ദുഖാൻ — ആയത്ത് 14

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• തവല്ലൗ: അവർ തിരിഞ്ഞുകളഞ്ഞു, അവഗണിച്ചു.
• മുഅല്ലം: പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടവൻ (മറ്റൊരാൾ ഇയാൾക്ക് പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്തതാണ് ഇത് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ).
• മജ്നൂൻ: ഭ്രാന്തൻ, ബുദ്ധിഭ്രമം ബാധിച്ചവൻ.

തഫ്സീർ:

അതായത്, അവർക്ക് തിരിച്ചറിവും ഉപദേശം സ്വീകരിക്കലും എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും എന്നതിന് ശേഷം, അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വ്യക്തമായ ദൂതനായ മുഹമ്മദ് നബി (ﷺ) വന്നിട്ടും അവർ അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. അവർ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് അപവാദം പറഞ്ഞു: "ഇയാൾ മറ്റൊരാളിൽ നിന്ന് പഠിച്ചുവെച്ചതാണ് ഇതെല്ലാം പറയുന്നത്, ഇയാൾ ദൈവിക ദൂതനല്ല" എന്ന് ചിലർ പറഞ്ഞു. മറ്റു ചിലർ പറഞ്ഞു: "ഇയാൾ ഭ്രാന്തനാണ്, അദ്ദേഹം പറയുന്നതൊന്നും വിശ്വസിക്കേണ്ടതില്ല" എന്ന്. ഇങ്ങനെ അവർ സത്യത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുനിൽക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൗത്യത്തെ നിരാകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

പാഠങ്ങളും പ്രയോജനങ്ങളും:

1. സത്യപ്രബോധകർക്കെതിരെ അവിശ്വാസികൾ അപവാദങ്ങൾ പറയുന്നത് പഴയകാല പതിവാണ്. നബി (ﷺ) യെക്കുറിച്ച് "പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടവൻ", "ഭ്രാന്തൻ" എന്നൊക്കെ അവർ പറഞ്ഞത് ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്. ഇത് സത്യവിശ്വാസികൾക്ക് ക്ഷമയും ക്ഷമാപൂർവ്വമുള്ള പ്രവർത്തനവും പഠിപ്പിക്കുന്നു.
2. ദൈവിക സന്ദേശം എത്തിക്കുന്നവർക്കെതിരെയുള്ള അപവാദങ്ങൾ അവരുടെ സത്യസന്ധതയെ ബാധിക്കുന്നില്ല; മറിച്ച് അപവാദം പറയുന്നവരുടെ അന്ധതയെയാണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.
3. സത്യം സ്വീകരിക്കാത്തവർ എത്ര വലിയ ന്യായീകരണങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നാലും അവരുടെ ഹൃദയത്തിലെ രോഗമാണ് അവരെ തടയുന്നത് എന്ന് ഈ സൂക്തം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
4. ദൈവദൂതന്മാരെ അപവാദം പറഞ്ഞവർക്ക് ഒടുവിൽ ദൈവിക ശിക്ഷ അനിവാര്യമാണ് എന്ന് ഈ സൂക്തത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാം. അതിനാൽ സത്യം സ്വീകരിക്കാൻ താമസിക്കരുത്.