සූරා අද්-දුඛාන් — ආයාත් 14

වචනාර්ථ:

• ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ – පසුව ඔවුහු ඔහුගෙන් ඉවතට හැරී ගියහ (පිටුපෑවෝය).
• مُعَلَّمٌ – (මොහුට) උගන්වනු ලබන්නෙකි (වෙනත් කෙනෙකුගෙන් ඉගෙන ගන්නෙකි).
• مَّجْنُونٌ – උමතුවෙකි (පිස්සෙකි).

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාව තුළින් අල්ලාහ් තආලා පැහැදිලි කරන්නේ, ඔවුන් වෙත පැහැදිලි කරන දූතයෙකු (නබි මුහම්මද් ﷺ) පැමිණි පසුවත්, ඔවුන් ඔහුව ප්‍රතික්ෂේප කර, ඔහුගෙන් ඉවතට හැරී ගිය බවයි. එපමණක් නොව, ඔවුහු ඔහු ගැන විවිධ අපහාසාත්මක ප්‍රකාශ කළහ. සමහරු පැවසූහ: “මොහුට වෙනත් මිනිසුන් විසින් උගන්වනු ලබන්නෙකි” – එනම්, මොහු ගෙන ආ දේ අල්ලාහ්ගෙන් නොව, වෙනත් මනුෂ්‍යයන්ගෙන් හෝ ජින්වරුන්ගෙන් හෝ ඉගෙන ගත්තෙකු බව ඔවුහු චෝදනා කළහ. තවත් සමහරු පැවසූහ: “මොහු උමතුවෙකි” – එනම්, ඔහු කියන දේ තම සිහිය නැතිව කියන බවට චෝදනා කළහ.

මෙම ප්‍රකාශ දෙකම අතිශය අසාධාරණ හා බොරු චෝදනා විය. මන්ද, නබි මුහම්මද් ﷺ ඉතා පැහැදිලි, සත්‍යවාදී, බුද්ධිමත් හා විශ්වාසවන්ත පුද්ගලයෙකු ලෙස ඔවුන් අතර ප්‍රසිද්ධව සිටියේය. ඔහු ගෙන ආ කුර්ආනය එවැනි අපූර්ව හා ප්‍රභූ පණිවිඩයක් වූ අතර, එය කිසිදු මනුෂ්‍යයෙකුට හෝ ජින්වරයෙකුට ඉගැන්විය නොහැකි විය. ඔවුන්ගේ මෙම චෝදනා ඔවුන්ගේ අහංකාරය හා සත්‍යය පිළිගැනීමට ඇති අකමැත්ත නිසා පැන නැගුණු බොරු ප්‍රකාශයන් පමණි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. සත්‍යය පැමිණි විට එය පිළිගැනීමට ඉක්මන් විය යුතුය. ඔවුන් මෙන් සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කර, එයට අපහාස කිරීමෙන් වැළකී සිටිය යුතුය.
2. නබිවරුන්ට එරෙහි චෝදනා අසාධාරණයකි. ඉතිහාසය පුරාම නබිවරුන්ට එරෙහිව “උමතුවෙක්”, “මායාකාරයෙක්”, “උගන්වනු ලබන්නෙක්” වැනි චෝදනා එල්ල විය. නමුත් ඔවුන් සැමවිටම සත්‍යවාදී හා පැහැදිලි මග පෙන්වන්නන් වූහ.
3. අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් ﷺ ගෙන ආ දේ අල්ලාහ්ගෙන්ම බව විශ්වාස කළ යුතුය. කුර්ආනය මනුෂ්‍යයෙකුගේ හෝ වෙනත් කිසිදු ජීවියෙකුගේ නිර්මාණයක් නොව, ලෝකයේ පාලකයාණන් වන අල්ලාහ්ගේ වදන්ය.
4. අපහාස කිරීම සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ ලකුණකි. සත්‍යය පිළිගැනීමට අකමැති අය බොහෝ විට අපහාස හා බොරු චෝදනා මගින් එය වළක්වාලීමට උත්සාහ කරති. එවැනි උත්සාහයන් කිසිදා සාර්ථක නොවේ.
5. ඉවසීම හා ස්ථිරභාවය නබිවරුන්ගේ ගුණාංගයකි. මෙවැනි අපහාසාත්මක ප්‍රකාශ මධ්‍යයේ වුවද, නබි මුහම්මද් ﷺ සිය දූත මෙහෙවර ඉටු කිරීමට ස්ථිරව කටයුතු කළේය. අපද අපගේ ඇදහිල්ලේ ස්ථිරව සිට, ඉවසීමෙන් කටයුතු කළ යුතුය.