Suurah Ad-Dukhaan — Aayad 14

Macnaha ereyada:

• تَوَلَّوْا: way jeedsadeen, way ka iileen.
• مُعَلَّمٌ: waxaa la dhahaa waxaa bara oo wax baray qof kale, ma aha Eebe.
• مَجْنُونٌ: waali, caqli-xumo.

Tafsiirka:

Marka Eebe uu soo diray Nabiga (scw) isagoo run iyo caddayn wata, ayay dadkii gaalada ahaa ka jeedsadeen isaga oo ay diideen rumayntiisa, waxayna dheheen: "kani waa qof wax lagu baray, waxaa bara qof kale oo dadka ka mid ah, mana aha waxa uu la yimid Eebe; ama waa waali, caqli-xumo ayaa ku jirta." Waxay ku tilmaameen Nabiga (scw) laba tilmaamood oo khaldan: midkood waa in uu wax ka bartay dadka, kan kalena waa in uu waalan yahay. Labaduba waa been abuurasho iyo xumaan, maxaa yeelay Nabiga (scw) wuxuu ahaa aamin, run sheeg, xikmad iyo caqli buuxda leh, waxa uu la yimidna waa waxyiga Eebe.

Faa'iidooyin:

• Nafta aad u jeedsato xaqa iyo diinta Eebe, waxay ku dhici kartaa qalad iyo been abuurasho, sida ay gaaladu ku tilmaameen Nabiga (scw) wax aan ahayn.
• Diinta Islaamku waxay ku timaadaa caddayn iyo xujo, mana aha wax dadku ay iska soo saareen; waa waxyiga Eebe ku soo dejiyay Rasuulkiisa.
• Qofka xaqa u yimaadda waa inuu ka fikiraa oo uu rumaystaa, mana aha inuu ka jeedsado isagoon waxba ka fikirin, waayo jeedsashadu waxay keentaa khasaare weyn.
• Tilmaamaha Nabiga (scw) waa kuwo ka dheeraan khalad iyo caqli-xumo; waa qofka ugu fiican, ugu run sheegga, uguna caqli-badanka, sida uu Eebe u xafiday.