Duhân Suresi — Ayet 14

Kelime Anlamları:

• تَوَلَّوْا: Yüz çevirdiler, uzaklaştılar.
• مُعَلَّمٌ: Kendisine birileri tarafından öğretilen, başkasından ders alan.
• مَجْنُونٌ: Deli, aklını yitirmiş.

Tefsir:

Bu âyet, inkârcıların azap geldikten sonra pişmanlık ve ibret almalarının ne kadar imkânsız olduğunu ifade etmektedir. Çünkü onlara, apaçık ve doğruyu yanlıştan ayıran bir peygamber gelmişti. O, Allah'ın elçisi Muhammed'dir (sallallahu aleyhi ve sellem). Ancak onlar bu peygambere iman etmek yerine yüz çevirdiler ve onun hakkında çirkin sözler söylediler.

Onlar dediler ki: "Bu adam, kendisine başkaları tarafından öğretilen biridir. Söyledikleri vahiy değil, birilerinden öğrendiği sözlerdir." Kimisi de "O bir delidir, ne söylediğini bilmiyor." dedi. Böylece onlar, hakikati kabul etmek yerine, peygamberi susturmak için asılsız iftiralara sarıldılar.

Bu tavır, onların gerçeği görme yeteneklerini kaybettiklerini ve kalplerinin mühürlendiğini gösterir. Çünkü ellerinde apaçık bir mucize ve doğru bir davet varken, bunu inkâr edip iftira atmak, ancak kalbi katılaşmış ve hidayetten uzaklaşmış kimselerin işidir.

Ey insan! Bu âyetten alacağımız büyük bir ders vardır: Hakikat geldiğinde onu kabul etmek, nefsin arzularına ve ataların yoluna körü körüne bağlanmamak gerekir. Peygamberimize yapılan bu iftiralar, onun davetinin doğruluğunu asla gölgeleyememiştir. Bugün de İslam'a ve Kur'an'a yönelik benzer iftiralar atılsa da, hakikat güneş gibi parlamaya devam etmektedir.

Allah'ın rahmeti, peygamberine iman edenleri kuşatmıştır. Bizler, bu iftiralara kulak vermeyip, Kur'an'ın nuruyla aydınlananlardan olalım. Unutmayalım ki, peygamberimize dil uzatanlar zelil olmuş, ona tabi olanlar ise dünya ve ahirette kurtuluşa ermiştir. Rabbimiz bizleri, peygamberinin izinden giden ve onun şefaatine nail olan kullarından eylesin.