Surja Ed-Duhan — Ajet 14

Kuptimet e fjalëve:

• ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ: Pastaj u larguan prej tij dhe ia kthyen shpinën, duke mos e pranuar atë.
• مُعَلَّمٌ: I mësuar nga dikush tjetër, domethënë: atë që e thotë e ka mësuar nga një njeri, e jo se është shpallje nga Zoti.
• مَجْنُونٌ: I çmendur, që ka humbur mendjen.

Tefsiri i Ajetit:

Pas gjithë atyre shenjave dhe argumenteve që u erdhën, ata përsëri nuk u bindën dhe nuk u këshilluan. Atyre u erdhi një i dërguar i qartë, Muhammedi a.s., i cili ua shpjegoi të vërtetën dhe i thirri në rrugën e drejtë. Por ata, në vend që ta pranonin, u larguan prej tij dhe thanë për të fjalë të padrejta: disa prej tyre thoshin se ai është njeri i mësuar nga të tjerët, që ia ka mësuar dikush atë që po e thotë, e jo se është prej Zotit. Të tjerë thoshin se ai është i çmendur, që flet pa mendje. Kështu, ata i mohuan të dyja rrugët e së vërtetës: nuk e pranuan se ai është i dërguar nga Zoti, dhe nuk e pranuan as atë që ua përcolli, duke e cilësuar me akuzat më të rënda.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na tregon se mohuesit e së vërtetës, kur nuk kanë argumente, i drejtohen akuzave dhe fyerjeve ndaj të dërguarve, por kjo nuk e ndryshon të vërtetën.
2. Na mëson se durimi i Pejgamberit a.s. ndaj akuzave të padrejta është shembull për ne, që të mos dorëzohemi kur na sulmojnë me fjalë të padrejta.
3. Ajeti na bën të ditur se njeriu që e ka të vërtetën nuk duhet të ndalet nga fjalët e njerëzve, sepse çdo i dërguar është përballur me akuza të tilla.
4. Na tërheq vërejtjen që të mos i dëgjojmë fjalët e atyre që përpiqen ta poshtërojnë fenë dhe të dërguarit e saj, por të qëndrojmë të palëkundur në besimin tonë.