Surja Ed-Duhan — Ajet 19

Kuptimet e fjalëve:

• "Ella te’lû": të mos bëheni mendjemëdhenj e të mos ngriheni me kryelartësi.
• "Alall-llah": kundër Allahut, pra duke e kundërshtuar Atë dhe duke refuzuar urdhrat e Tij.
• "Bi sultanin mubin": me një argument të qartë, provë të fortë dhe dëshmi të dukshme.

Tefsiri i ajeteve:

Allahu i Lartësuar tregon fjalët e Musait a.s. drejtuar Faraonit dhe popullit të tij, ku ai i thërret ata që të mos ngrihen me mendjemadhësi kundër Allahut, duke refuzuar të binden ndaj Tij dhe duke i shtypur robërit e Tij. Musai a.s. u bën thirrje atyre që të mos e teprojnë në arrogancë dhe tiraninë e tyre, sepse kjo është një kryeneçësi ndaj Zotit të gjithësisë. Më pas, ai u thotë se u ka sjellë atyre një argument të qartë dhe një provë të dukshme që dëshmon vërtetësinë e mesazhit të tij. Ky argument është mrekullia që Allahu ia dha atij, si shkopi që shndërrohej në gjarpër dhe dora që shkëlqente me dritë të bardhë, si dëshmi e qartë se ai është i dërguar nga Zoti i tij. Me këtë, Musai a.s. synonte t’i bindte ata me logjikë dhe prova, jo me dhunë, duke i ftuar drejt së vërtetës me urtësi dhe butësi.

Përfitimet nga ajeti:

1. Thirrja drejt Allahut duhet të jetë e bazuar në prova të qarta dhe argumente bindëse, jo në dhunë apo detyrim.
2. Mendjemadhësia dhe kryelartësia ndaj Allahut dhe ndaj njerëzve është një nga pengesat më të mëdha për pranimin e së vërtetës.
3. Dërgimi i pejgamberëve me mrekulli dhe argumente të dukshme është dëshmi e mëshirës së Allahut ndaj njerëzimit, që Ai t’i udhëzojë në rrugën e drejtë pa justifikime.
4. Thirrësi në rrugën e Allahut duhet të jetë i guximshëm dhe i sinqertë, duke i thënë të vërtetën pushtetarëve edhe nëse kjo i sjell rrezik.
5. Islami është feja e argumentit dhe logjikës, dhe kjo është arsyeja pse ai përhapet në zemra me bindje e dashuri, jo me forcë.