Sura Ad-Duchan — Werset 27

Znaczenia słów:

• نَعْمَةٍ – dostatek, luksus, dobrobyt.
• فَاكِهِينَ – rozkoszujący się, cieszący się życiem w pełni, żyjący w przyjemnościach.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Werset ten jest kontynuacją opowieści o losie faraona i jego ludu. Allah przypomina, jak wiele dóbr i przyjemności pozostawili oni za sobą, gdy spotkała ich kara – zatopienie w morzu. Mowa tu o ogrodach pełnych zieleni, źródłach wody, polach uprawnych, wspaniałych domostwach oraz wygodnym życiu, w którym pławili się w luksusach i oddawali się rozkoszom. Ich serca były zajęte przyjemnościami tego świata, a zapomnieli o Bogu i Jego przykazaniach. Jednak wszystkie te dobra nie uchroniły ich przed karą – w jednej chwili stracili wszystko, a ich bogactwa i władza okazały się całkowicie bezużyteczne. Werset ten ma charakter ostrzeżenia i refleksji: doczesne przyjemności są ulotne i przemijające, a prawdziwe życie wieczne czeka w zaświatach.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Przypomnienie o przemijalności dóbr tego świata – niezależnie od tego, jak wielkim luksusem i dostatkiem człowiek się cieszy, wszystko to kiedyś się skończy.
2. Ostrzeżenie przed pychą i poczuciem bezpieczeństwa wynikającym z bogactwa i władzy – żadne dobra materialne nie ochronią przed karą Bożą.
3. Nauka, że prawdziwe szczęście i spokój znajdują się w posłuszeństwie Allahowi, a nie w gromadzeniu doczesnych przyjemności.
4. Wezwanie do wdzięczności za otrzymane błogosławieństwa i korzystania z nich w sposób zgodny z wolą Stwórcy, zamiast popadania w zuchwałość i zapominanie o Nim.
5. Zachęta do refleksji nad losem minionych narodów, aby wyciągać wnioski i unikać ich błędów.