سورت دخان — آیت 27

د کلمو معناګانې:

• نَعْمَةٍ: هغه خوشحالي، آرامي او ښه ژوند چې د خوراک، څښاک، جامو او نورو نعمتونو څخه عبارت دی.
• فَاكِهِينَ: متنعمين، خوشحاله او ښه ژوند تېروونکي، چې له نعمتونو څخه خوند اخلي.

د آيت تفسير:

دا آيت د فرعون او د هغه د قوم د هلاکت په اړه دی. الله تعالی فرمايي چې دوی د خپل ظلم او سرکشۍ له امله په سمندر کې ډوب کړل شول، او دوی خپل شاته ډېر نعمتونه پرېښودل — لکه باغونه، جاري اوبه، کروندې، ښکلي کورونه او داسې ژوند چې دوی په کې په آرامۍ او خوشحالۍ کې ژوند کاوه. دوی په دې نعمتونو کې ډوب وو او له هغو څخه خوند اخیست، خو د الله له امر څخه سرغړونه یې وکړه او د هلاکت سره مخامخ شول. دا آيت د دوی د هلاکت او د هغو نعمتونو د ضایع کېدو یادونه کوي چې دوی یې خوند نه شو اخیستی.

فايدې:

• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې دنیاوي نعمتونه تلپاتې نه دي؛ څوک چې په دې نعمتونو کې ډوب وي او د الله له احکامو سرغړونه وکړي، نو د هغه نعمتونه به له هغه څخه واخیستل شي.
• په نعمتونو کې ډوبېدل او له الله څخه بې پروا کېدل د هلاکت سبب ګرځي، لکه څنګه چې فرعون او د هغه قوم هلاک شول.
• دا آيت د آخرت د نعمتونو د یادولو لپاره یو تنبیه ده چې مؤمن باید په دنیا کې د الله له اطاعت سره سم ژوند وکړي، ترڅو د آخرت په تلپاتې نعمتونو کې برخه واخلي.
• د الله نعمتونه باید د شکر او اطاعت لپاره وکارول شي، نه د سرکشۍ او ظلم لپاره؛ ځکه چې د نعمتونو ناشکري د عذاب سبب کېږي.