Duxon surasi — Oyat 27

Kalimalarning ma'nolari:

• نَعْمَةٍ — ne'mat, farog'at, to'kin-sochinlik.
• فَاكِهِينَ — zavqlanuvchilar, lazzatlanishuvchilar, naim (ne'mat) ichida yashovchilar.

Tafsir:

Fir'avn va uning qavmi o'zlarining kibr-u havolari, zulm va turli gunohlari tufayli halok bo'lishdi, ularning barcha boyliklari, orzu-umidlari ham ular bilan birga yo'q bo'lib ketdi. Ular o'z yurtlarida qancha-muncha bog'lar, bo'stonlar, oqib turgan buloqlar, go'zal saroylar va turli-tuman ne'matlar ichida yashagan edilar. Ular bu ne'matlar ichida farog'atda, shodlik va lazzatda kun kechirishar, o'zlarini abadiy shu yerda qoladigandek his qilishardi. Ammo Allohning azobi kelganda, ularning barcha ne'matlari, boyliklari ortda qolib, o'zlari esa halokatga uchradi. Bu ularning oxiratda azobga duchor bo'lishlariga qo'shimcha ravishda, dunyoda ham ne'matlardan mahrum bo'lishlarini ko'rsatadi.

Foydalar:

1. Dunyo ne'matlari va boyliklari insonni Allohning azobidan qutqara olmaydi. Fir'avnning qudrati va boyligi uni halokatdan saqlab qolmadi.
2. Inson dunyoda berilgan ne'matlarga shukr qilishi, ularni Alloh yo'lida ishlatishi va oxiratni esdan chiqarmasligi lozim. Ne'matlar ichida g'ururlanib, kibrga berilish halokatga sabab bo'ladi.
3. Bu oyat mo'minlarga saboq beradiki, ular dunyo hayotiga berilib ketmasinlar, balki oxiratni o'ylab, Allohga itoatda bo'lsinlar. Chunki dunyo ne'matlari o'tkinchi, oxirat esa abadiydir.
4. Allohning azobi kelganda, hech qanday kuch va boylik uni qaytara olmaydi. Shuning uchun inson doimo Allohga tavba qilib, Uning rahmatiga umid bog'lashi kerak.