Suurah Ad-Dukhaan — Aayad 27

Macnada Erayada:

• نَعْمَةٍ: Nicmo, raaxo, iyo wanaag.
• فَاكِهِينَ: Kuwa raaxaysanaya, kuwa ku dhex raaxaysan nicmada, kuwa ku faraxsan.

Tafsiirka:

Marka Eebe uu halaagay Fircoon iyo colkiisii, wuxuu ka tagay wax badan oo ay lahaayeen: beero iyo jannooyin ubax ah, ilo biyo ah oqaya, iyo nicmooyin ay ku raaxaysanayeen. Waxay ku noolaayeen nolol raaxo iyo farxad ah, iyagoo ku dhex raaxaysan xoolahooda, beertooda, iyo wixii ay jeclaayeen oo dhan. Laakiin markii Eebe doonay inuu ciqaabo, wuxuu ka qaaday nicmadaas oo dhan, waxayna noqdeen kuwo la halaagay, waxna kama ay tarin nicmadoodii iyo raaxadoodii markay Eebe ciqaabtiisu timid.

Faa'iidooyin:

1. Nicmada Eebe waa deeq iyo siino, laakiin waa in loo mahadnaqaa oo loo adeegaa Eebe, haddii kale waa laga qaadi karaa.
2. Raaxada iyo xoolaha adduunku ma aha wax joogta ah, waxayna noqon karaan sabab u ah halaagga qofka hadduu ku kibirro oo uu Eebe xaqiijin waayo.
3. Qur'aanku wuxuu nagula talinayaa inaanan ku qalbiga xiran raaxada adduunka, balse aan diyaar garano nolosha aakhiro oo ah nolosha joogta ah.
4. Waxaa nagu waano ah inaan eegno wixii ku dhacay dadkii hore, si aan uga fiirsano oo aan u toobad keenno Eebe ka hor inta aan ciqaabtiisu iman.