Surat Ad-Dukhan — Ayat 27

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• نَعْمَةٍ (ni'mah): kanikmatan, kasenengan, utawa kepenak urip.
• فَاكِهِينَ (faakihiin): wong-wong kang padha ngrasakake kanikmatan, seneng-seneng, lan mèlu ngrasakake kepénaké urip.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih nyambung karo crita bab Fir'aun lan kaumé kang wis ditumpes déning Allah. Ing ayat-ayat sadurungé wis disebutaké yèn Allah ninggalaké pira-pira kebon, sumber banyu, tetanduran, lan panggonan kang apik sawisé wong-wong mau padha rusak. Ing ayat iki, Allah nerangaké manèh yèn Fir'aun lan kaumé uga ninggalaké kanikmatan lan kasenengan urip kang biyèné padha dirasakaké. Wong-wong mau mauné urip kepénak, mèwah-mèwah, lan seneng-seneng ing sajroning nikmat mau, nanging kabeh mau banjur sirna amarga saka kacilakan kang gedhé. Dadi, ayat iki nuduhaké sepira gedhéné nikmat kang wis diparingaké marang wong-wong mau, nanging ora bisa nylametaké saka azab Allah nalika padha kafir lan nganiaya.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Nikmat donya iku mung sementara, ora bisa dadi andelan kanggo nylametaké manungsa saka azab Allah.
• Wong kang urip kepénak lan mèwah-mèwah kudu éling lan syukur marang Allah, ora malah sombong lan nglalèkaké.
• Ayat iki ngélingaké yèn kabeh kasenengan bakal sirna yèn ora dibarengi karo iman lan taqwa.
• Islam mulang supaya kita ora mung mburu kepénaké donya, nanging uga nyiapaké urip ing akhirat.
• Kanthi maca lan nggatekaké crita-crita kaya iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an amarga isiné tansah mènèhi piwulang kanggo urip saben dina.