සූරා අද්-දුඛාන් — ආයාත් 27

වචන අර්ථ:

* نَعْمَةٍ – සුඛ සම්පත්, සැප පහසුකම්, භෝග සම්පත්

* فَاكِهِينَ – සතුටින් සිටින්නන්, සැප විඳින්නන්, ප්රීතිමත්ව සිටින්නන්

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙන් අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ ෆිර්අවුන් සහ ඔහුගේ ජනතාව ගිල්වා විනාශ කිරීමෙන් පසුව ඔවුන් අත්හැර ගිය දේවල් කොපමණද යන්නයි. ඔවුන් පසුපස අත්හැර ගියේ උද්යාන, දිය උල්පත්, ගොවිපළවල්, සුන්දර මාලිගා සහ ඔවුන් සතුටින් හා සැප සම්පත් භුක්ති විඳිමින් සිටි ජීවිතයකි. ඔවුහු එම සැප සම්පත් තුළ ප්රීතිමත්ව, සතුටින් කාලය ගත කළහ. නමුත් එම සියලු සැප සම්පත් ඔවුන්ට කිසිදු ප්රයෝජනයක් නොවීය. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණි විට ඒ සියල්ල ඔවුන්ගෙන් ඉවත් වී ගියේය. ඔවුන් එම සම්පත් භුක්ති වින්දේ අල්ලාහ්ට කෘතඥ වීමකින් තොරවය. එබැවින් එම සැප සම්පත් ඔවුන්ට ශාපයක් හා විනාශයක් බවට පත් විය.

උපදේශනා සහ පාඩම්:

* මෙලොව සැප සම්පත් තාවකාලිකය. ඒවා කෙරෙහි අධික ලෙස ඇලීම නොකළ යුතුය. සැබෑ ස්ථිර ජීවිතය පරලොව ජීවිතයයි.

* අල්ලාහ් ලබා දුන් සම්පත් සම්බන්ධයෙන් කෘතඥ විය යුතු අතර, ඒවා අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ යහපත් කටයුතු සඳහා යොදා ගත යුතුය.

* අල්ලාහ්ට අකීකරු වීම සහ අහංකාරකම නිසා සම්පත් කිසිවෙකු ආරක්ෂා නොකරයි. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණි විට කිසිදු බලයකින් හෝ සම්පතකින් එය වළක්වා ගත නොහැක.

* මුස්ලිම්වරයෙකු ලෙස අප විසින් අල්ලාහ්ගේ ආඥාවන්ට අවනත වී, උන්වහන්සේගේ තහනම් කිරීම්වලින් වැළකී සිටිය යුතුය. එවිට අපට මෙලොවදීද පරලොවදීද සාර්ථකත්වය හිමි වනු ඇත.