Sura Al-Ahkaf — Werset 28

Znaczenie słów:

• قُرْبَانًا – ofiara, środek przybliżający; to, przez co ludzie pragnęli zbliżyć się do Boga.
• آلِهَةً – bogowie, bożki, które czcili.
• ضَلُّوا عَنْهُمْ – zniknęli, oddalili się od nich; zawiedli ich w najtrudniejszym momencie.
• إِفْكُهُمْ – ich kłamstwo i fałsz.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Allah Wszechmogący zwraca uwagę na los dawnych narodów, które zostały zniszczone, gdy odrzuciły prawdę i trwały w bałwochwalstwie. Pyta retorycznie: dlaczego ci, których czcili jako bogów i przez których pragnęli zbliżyć się do Allaha – składając im ofiary i oddając cześć – nie przyszli im z pomocą, gdy spadła na nich kara? Przecież to w nich pokładali nadzieję i oczekiwali od nich obrony oraz wstawiennictwa.

Jednak odpowiedź jest jednoznaczna: te bożki całkowicie ich zawiodły. W chwili największej potrzeby zniknęły, oddaliły się od nich i nie były w stanie ani im pomóc, ani się za nimi wstawić. Nie tylko nie przyniosły im żadnego pożytku, ale wręcz okazały się całkowicie bezsilne.

Następnie Allah wyjaśnia, że to wszystko – czyli wiara w te bożki, oddawanie im czci i przekonanie, że mogą one przynieść korzyść lub oddalić szkodę – było ich kłamstwem i wymysłem. Sami stworzyli tę iluzję, sami siebie oszukiwali, a ich fałszywe wyobrażenia o bożkach były jedynie wytworem ich własnych fantazji i bezpodstawnych nadziei.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Jedynym prawdziwym Opiekunem i Obrońcą jest Allah – tylko On zasługuje na cześć i tylko On może pomóc w trudnych chwilach. Wszystko, co jest czczone poza Nim, nie ma żadnej mocy.
2. Ostrzeżenie przed złudzeniami – człowiek nie powinien pokładać nadziei w rzeczach, które nie mają żadnej realnej mocy. Wiara w nie prowadzi do rozczarowania, zwłaszcza w chwili próby.
3. Pokładanie ufności w Allahu daje prawdziwe bezpieczeństwo – ten, kto zawierza swoją sprawę Allahowi, nie zostanie opuszczony, ponieważ Allah jest Żywy, Słyszący i Widzący, i zawsze jest blisko swoich sług.
4. Kara za bałwochwalstwo i fałszywe przekonania – historia dawnych narodów jest przestrogą, że każdy, kto oddaje cześć czemuś innemu niż Allah, poniesie konsekwencje swojego czynu, a jego fałszywe nadzieje rozwieją się w momencie, gdy będzie ich najbardziej potrzebował.
5. Czysty monoteizm (tawhid) jest źródłem siły i zwycięstwa – kiedy człowiek oczyszcza swoją wiarę i kieruje się wyłącznie do Allaha, zyskuje spokój serca i pewność, że jego sprawy są w najlepszych rękach.