Surah Al-Fath — Aya 13

Ma’anonin Kalmomin:

• A’tadna: Mun shirya, mun tanada.
• Sa’ira: Wuta mai zafi da take konewa da ƙarfinta, wato Jahannama.

Fassarar Ayar:

Duk wanda bai yi imani da Allah ba, kuma bai yi imani da Manzonsa Muhammad (S.A.W.) ba, kuma bai bi abin da ya zo da shi na shari’a ba, to lalle shi kafiri ne wanda ya cancanci azaba. Domin mun riga mun tanadar wa kafirai wutar Sa’ira a ranar Lahira, wadda take konewa da zafi mai tsanani, suna shan azaba a cikinta har abada. Wannan ayar tana nuna cewa imani da Allah da Manzonsa abu ne guda da ba za a raba su ba; duk wanda ya ƙaryata daya, to ya ƙaryata duka, kuma sakamakonsa shine wutar da aka shirya wa kafirai.

Fa’idodin Darasin:

1. Imani da Allah da imani da Manzonsa (S.A.W.) ba za a raba su ba; duk wanda ya yarda da Allah amma ya ƙi Manzonsa, to imaninsa ba ya cika ba.
2. Sanin cewa Allah ya shirya azaba mai tsanani ga kafirai, wannan ya sa mumini ya tsaya tsayin daka a kan imaninsa, kuma ya nisanta daga duk wani abu da zai kai shi ga kafirci.
3. Ayat tana ƙarfafa mumini ya riƙa yin aiki da abin da Manzo (S.A.W.) ya zo da shi, domin tsira a duniya da Lahira, kuma ya yi gargaɗi ga waɗanda suka jahilci hanyar imani.
4. Tsoron wutar Sa’ira yana sa mumini ya yi tawakkali ga Allah, ya kuma yi ƙoƙari wajen yada addinin Musulunci domin ceton mutane daga azabar da ke jiran kafirai.