سوره مائده — آیه 119

معانی کلمات:

• صادقین: کسانی که در نیت، گفتار و کردار خود راستگو و صادق باشند.
• صدق: راستی و درستی در ایمان و عمل.
• جنات: باغهای بهشت.
• تجری من تحتها الأنهار: نهرها از زیر قصرها و درختان آن جاری است.
• خالدین: جاودانه و همیشگی.
• رضی الله عنهم: خداوند از آنها خشنود است.
• الفوز العظیم: پیروزی و کامیابی بزرگ.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در روز قیامت خطاب به عیسی علیه السلام و به طور کلی به همه بندگان میفرماید: این روزی است که راستگویی صادقان به آنها سود میرساند؛ یعنی صدق و راستی آنان در ایمان به خدا، پیروی از پیامبران و انجام اعمال صالح، در این روز برایشان نجاتبخش و سودمند خواهد بود. برای این صادقان، باغهایی از بهشت است که نهرها از زیر قصرها و درختان آن جاری است و آنها برای همیشه و تا ابد در آن جاودان خواهند ماند و هرگز مرگ و زوالی به سراغشان نمیآید. خداوند از آنها خشنود است و اعمال نیکشان را پذیرفته است و آنها نیز از خداوند خشنودند؛ زیرا به پاداشهای بزرگ و نعمتهای جاودانهای که به آنها عطا کرده، راضی و خرسندند. این همان پیروزی و کامیابی عظیم است که هیچ کامیابیای به پایه آن نمیرسد.

فواید و پیامهای آیه:

• صدق و راستی در گفتار، نیت و عمل، کلید نجات و سعادت در دنیا و آخرت است و انسان را به بالاترین درجات بهشت میرساند.
• رضایت خداوند از بنده و رضایت بنده از خداوند، بالاترین نعمت و لذتی است که یک انسان میتواند به آن دست یابد و از هر نعمت مادی برتر است.
• جاودانگی در بهشت و عدم وجود مرگ و زوال، نشاندهنده کمال و عظمت پاداش الهی برای بندگان صادق است.
• این آیه انگیزهای قوی برای مؤمنان است تا در تمام امور زندگی خود راستگو باشند و بدانند که هیچ عمل خیری، هرچند کوچک، نزد خداوند بینتیجه نمیماند.