سوره مائده — آیه 120

معانی کلمات:

• مُلْک: فرمانروایی و پادشاهی مطلق.
• السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: تمام آسمانها و زمین.
• مَا فِیهِنَّ: هر آنچه در آنهاست از مخلوقات و موجودات.
• قَدِیرٌ: توانا بر هر کاری، که هیچ چیزی برای او دشوار نیست.

تفسیر آیه:

فرمانروایی و پادشاهیِ مطلقِ آسمانها و زمین و تمام آنچه در آنهاست، تنها از آنِ خداوند است؛ او خالق و مدبّر همهی اینهاست و هیچ شریکی در این مالکیت ندارد. او بر همه چیز تواناست و هیچ چیزی از قدرت بیکران او خارج نیست؛ نه بزرگ و نه کوچک، نه آشکار و نه پنهان. این آیه در ادامهی آیات پیشین، بطلان ادعای مسیحیان را که عیسی (علیهالسلام) را خدا یا پسر خدا میدانند، آشکار میسازد؛ زیرا اگر عیسی خدا بود، میبایست مالک و مدبّر آسمانها و زمین میبود، در حالی که مالکیت و قدرت مطلق تنها از آنِ خدای یگانه است و عیسی نیز مانند دیگر مخلوقات، بندهای از بندگان اوست.

فواید و پیامهای آیه:

1. توحید در مالکیت و قدرت: این آیه به ما میآموزد که تنها خداوند مالک حقیقی جهان هستی است و همهی ما و هر آنچه داریم، امانتی در دستان ماست. این باور، انسان را از وابستگی به غیر خدا رها میکند و او را به توکل بر خدایی توانا و بینیاز سوق میدهد.
2. امید و آرامش: وقتی بدانیم که خداوند بر همه چیز تواناست، هیچ مشکلی برای ما غیرقابل حل نخواهد بود؛ زیرا خدایی که آسمانها و زمین را آفریده، قطعاً بر حل مشکلات بندگانش نیز تواناست. این آیه، امید را در دل مؤمن زنده میکند و او را در برابر سختیها استوار میسازد.
3. خداوند، پناهگاه امن: اگر مالکیت همه چیز از آنِ خداست، پس تنها اوست که میتواند به بندگانش یاری رساند و نیازهایشان را برآورده سازد. پس مؤمن در همهی امور، به او پناه میبرد و از او یاری میطلبد.
4. عظمت و بزرگی خدا: تأمل در این آیه، عظمت خالق را در دل انسان زنده میکند و او را به فروتنی و بندگی در برابر چنین خدای بزرگی وا میدارد؛ خدایی که هیچ چیز از دیدگاه او پنهان نیست و قدرت او بر همه چیز چیره است.