سورت مائده — آیت 71

د کلمو معناګانې:

• حَسِبُوا: فکر يې وکړ، ګمان يې وکړ.
• فِتْنَةٌ: دلته مراد عذاب او سزا ده.
• عَمُوا: له حق څخه ړانده شول، د هدایت لار يې ونه ليدله.
• صَمُّوا: له حق اورېدلو څخه کاڼه شول، د منلو غوږ يې نه و.
• تَابَ اللهُ عَلَيْهِمْ: الله د هغوى توبه قبوله کړه.

تفسیر:

دا آيت د بني اسرائيلو د هغو کسانو په اړه دى چې د الله تعالى له امرونو څخه يې سرغړونه کوله، د پېغمبرانو سره يې نافرماني کوله او د هغوى قتل يې کاوه. دوى دا ګمان کاوه چې د دوى د دې بدو کړنو په سبب به پرې هېڅ عذاب او سزا نه راځي، نو ځکه يې په خپلو شهوتونو او نافرمانيو کې ادامه ورکړه. دوى د حق له ليدو څخه ړانده شول او د حق له اورېدلو څخه کاڼه شول، يعنې د هدایت هيڅه لار يې ونه موندله او د منلو غوږ يې نه و.

بيا الله تعالى پرې خپل عذاب نازل کړ، نو دوى توبه وکړه او الله تعالى يې توبه قبوله کړه. خو بيا هم د دوى ډېر خلک له دې توبې وروسته بيا له حق څخه ړانده او کاڼه شول، يعنې بيا يې د هدایت لار ونه موندله او د حق منلو ته يې غوږ ونه نيوه. الله تعالى د دوى په ټولو کارونو ښه خبر دى، که ښه وي که بد، او د دوى د عملونو مطابق به ورته سزا او جزا ورکوي.

فايدې:

1. دا چې انسان بايد د الله تعالى له عذابه ونه بې پروا شي، ځکه چې الله تعالى د هر عمل څارونکى دى او هيڅ عمل له هغه نه پټ نه دى.
2. د توبې دروازه تل پرانستې ده؛ که څوک ګناه وکړي او بيا رښتينې توبه وباسي، الله تعالى يې توبه قبلوي او پرې رحم کوي.
3. دا چې د ګناهونو پر دوام ټينګار او د حق نه تېرېدل انسان له هدایت نه محروموي، نو بايد انسان تل د حق منلو ته چمتو وي او له نافرمانيو ډډه وکړي.
4. دا چې الله تعالى بصير او څارونکى دى، نو انسان بايد په خپلو اعمالو کې محتاط وي او پوه شي چې د هغه هر عمل به مخې ته راځي او جزا به ورکول کېږي.