سوره ق — آیه 11

معانی کلمات:

• بَلْدَةً مَيْتًا: سرزمین خشک و بی‌گیاه که هیچ اثری از زندگی در آن نیست.
• الْخُرُوجُ: بیرون آمدن از قبرها در روز قیامت.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به نعمت باران و رویش گیاهان اشاره می‌کند و می‌فرماید: ما از آسمان باران فرستادیم و به وسیله آن انواع گیاهان و دانه‌ها را رویاندیم تا روزیِ بندگان باشد و آنان از آن بخورند و بهره‌مند شوند. همچنین با همین آب، سرزمینی را که خشک و بی‌گیاه بود و هیچ اثری از سرسبزی نداشت، زنده کردیم و گیاهان و کشتزارها را در آن رویاندیم. این زنده کردن زمین مرده، نشانه‌ای از قدرت خداوند است؛ همان‌گونه که زمین خشک را با باران زنده می‌کنیم، در روز قیامت نیز مردگان را از قبرها زنده بیرون می‌آوریم. پس ای انسان! به قدرت خداوند در احیای زمین بنگر و بدان که خروج از قبرها نیز مانند همین زنده شدن زمین، امری ممکن و حتمی است.

فواید و پیام‌ها:

• نعمت باران و رویش گیاهان، یادآور قدرت بی‌پایان خداوند است و انسان را به فکر فرو می‌برد که خدایی که زمین مرده را زنده می‌کند، قطعاً می‌تواند مردگان را نیز دوباره زنده کند.
• این آیه انسان را به شکرگزاری از نعمت‌های الهی دعوت می‌کند و او را متوجه می‌سازد که همه روزی‌ها از سوی خداست و باید در مصرف آن‌ها میانه‌رو و شاکر باشد.
• ایمان به معاد و روز رستاخیز، انسان را به انجام اعمال نیک و پرهیز از گناه ترغیب می‌کند و به او امید می‌دهد که زندگی دنیا پایان نیست و حیات حقیقی در آخرت است.
• این آیه نشان می‌دهد که خداوند هرگز بندگانش را فراموش نمی‌کند و برای آنان روزی و رحمت خود را می‌فرستد؛ پس انسان باید به خدا توکل کند و از رحمت او ناامید نشود.