சூரா காஃப் — வசனம் 11

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• رِزْقًا – உணவாக / வாழ்க்கைத் தேவையாக
• بَلْدَةً مَيْتًا – வறண்டு போன, உயிரற்ற நிலம்
• الْخُرُوجُ – (மறுமையில்) வெளியேறுதல் / எழுப்பப்படுதல்

விளக்கம்:

அல்லாஹ் தனது கருணையால் மேகங்களிலிருந்து மழையை பொழியச் செய்து, அதன் மூலம் பலவிதமான தானியங்களையும், கனிகளையும், தாவரங்களையும் முளைப்பிக்கிறான். இவை அனைத்தும் அவனது அடியார்களுக்கான உணவாகவும், அவர்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றும் வாழ்வாதாரமாகவும் அமைகின்றன. மேலும், அந்த மழையின் மூலமாக வறண்டு, காய்ந்து, எந்த பசுமையும் இல்லாத நிலத்தை உயிர்ப்பித்து, அதில் பயிர்களை வளரச் செய்கிறோம்.

இவ்வாறு மழையின் மூலம் இறந்த நிலத்தை உயிர்ப்பிப்பது போன்றே, மறுமை நாளில் மனிதர்களை அவர்களது கப்றுகளிலிருந்து உயிர்ப்பித்து வெளியேற்றுவதும் நிகழும். இறந்த பூமியை உயிர்ப்பிக்க வல்லவனான அல்லாஹ், இறந்த மனிதர்களையும் உயிர்ப்பிக்க நிச்சயமாக வல்லவன் என்பதை இந்த உவமை தெளிவுபடுத்துகிறது.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ்வின் வல்லமையை உணர்ந்து, அவனது படைப்பாற்றலைக் கண்டு சிந்திக்க இந்த வசனம் அழைக்கிறது. மழையால் இறந்த பூமி உயிர்ப்பிக்கப்படுவதைக் காணும் ஒவ்வொரு முறையும், மறுமையில் நாம் உயிர்ப்பிக்கப்படுவோம் என்பதை நினைவூட்டுகிறது.
2. இயற்கையின் ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்கள் உள்ளன. அவற்றைச் சிந்திப்பவர்களுக்கு ஈமான் அதிகரிக்கும்.
3. மழையின் மூலம் அல்லாஹ் தனது அடியார்களுக்கு உணவை வழங்குவது, அவனது கருணை மற்றும் அன்பின் சான்றாகும். இது நம்மை அவனுக்கு நன்றி செலுத்தும் அடியார்களாக மாற்ற வேண்டும்.
4. மறுமை நாளை நம்பிக்கை கொள்வதன் மூலம், மனிதன் தனது செயல்களைச் சீர்படுத்தி, நல்லறங்களில் ஈடுபட ஊக்கமடைகிறான்.