Surat Qaf — Ayat 23

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• قَرِينُهُ (qarīnuhu): kanca kang cedhak utawa pendamping. Ing kene tegese malaikat kang kapasrahake njaga lan nyathet amal saben manungsa.
• مَا لَدَيَّ (mā ladayya): apa kang ana ing ngarepku utawa ing tanganku.
• عَتِيدٌ ('atīdun): kang wis cumepak, wis disiapake, lan wis ana sarta kacathet.

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiyamat, saben manungsa bakal diadhepi karo cathetan amale. Malaikat kang dadi pendamping lan juru cathet saben manungsa banjur ngomong marang Allah lan marang kabeh kang padha nyekseni: "Iki cathetan amal kang ana ing tanganku, wis cumepak lan ora ana kang kurang utawa luwih." Kabeh kang wis dilakoni manungsa ing donya, kang becik lan kang ala, wis kacathet kanthi tliti dening malaikat mau. Cathetan iku ora bisa dibantah, ora bisa diapusi, lan ora bisa diowahi maneh. Mula ing dina iku ora ana gunane ngelakoni goroh utawa nyoba ndhelikake amal ala, amarga kabeh wis kacathet lan bakal katon cetha.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe yen saben tumindak, sanajan mung sethithik, mesthi kacathet dening malaikat. Mula kita kudu tansah ngati-ati lan seneng nindakake kabecikan.
• Islam mulangake yen ora ana tumindak ala kang bisa didhelikake saka Allah. Iki ndadekake ati kita luwih jujur lan tanggung jawab marang saben lakon.
• Kanthi ngerti yen cathetan amal iku cumepak lan bakal diwaca ing dina kiyamat, kita dadi luwih semangat ngelakoni shalat, dzikir, sedekah, lan kabecikan liyane.
• Ayat iki uga menehi pangarep-arep: yen kita tansah tobat lan nambah amal becik, cathetan kita bisa dadi bukti kang nyenengake ing ngarsane Allah.
• Iki nuduhake yen ajaran Islam iku adil lan tliti, ora ana kang keliwat lan ora ana kang dirugikake. Mula kita kudu tresna lan ngugemi ajaran Al-Qur'an kanthi ati kang bungah.