Surat Az-Zariyat — Ayat 19

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• السائل: wong kang nyuwun utawa njaluk marang wong liya amarga butuh.
• المحروم: wong kang ora nyuwun amarga isin lan njaga kamulyan, nanging sejatine butuh; bisa uga wong kang ora dipikir butuh dening wong liya, mula ora diwenehi.
• حق: kewajiban utawa hak kang kudu ditunaekake.

2) Tegesing ayat:

Ing bandha-bandhane wong-wong mukmin iku ana hak kang kudu ditunaekake lan ana uga kang becik ditindakake, yaiku kanggo wong kang nyuwun kanthi terang-terangan amarga butuh, lan kanggo wong kang ora nyuwun amarga isin utawa njaga awake, nanging sejatine dheweke uga butuh. Wong kang kaya mangkono iku asring ora katon butuh, mula ora dipikir dening wong liya lan pungkasane ora entuk bagean. Dadi, bandha iku ora mung kanggo awake dhewe, nanging uga kudu dipigunakake kanggo nulungi wong kang lagi kesusahan, apa maneh wong kang ora bisa nyuwun amarga isin.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Bandha iku titipan saka Allah, mula kudu dipigunakake kanthi bener lan ora mung kanggo kepentingane dhewe.
• Nulungi wong kang butuh iku dadi kewajiban lan kabecikan kang gedhe ajine ing agama Islam.
• Aja mung nulungi wong kang nyuwun, nanging uga kudu nggatekake wong kang isin ora nyuwun, amarga bisa uga dheweke luwih butuh.
• Islam mulangake supaya kita peka marang kahanan wong liya, ora mung ndeleng saka njaba.
• Sifat welas asih lan tolong-tinulung iku dadi cirine wong mukmin kang sejati.
• Kanthi nindakake kabeh iki, ati dadi luwih resik, bandha dadi berkah, lan urip dadi luwih tentrem lan migunani kanggo wong akeh.