சூரா அத்-தாரியாத் — வசனம் 19

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• السَّائِل: கேட்டு வரும் ஏழை, தேவையுள்ளவர்.
• المَحْرُوم: தேவை இருந்தும், கேட்க வெட்கப்படுவதாலோ அல்லது மக்கள் அவரை செல்வந்தராக எண்ணுவதாலோ உதவி பெறாதவர்.

விளக்கம்:

இந்த இறைவசனத்தில், இறைநம்பிக்கையாளர்களின் சொத்துக்களில் ஏழைகளுக்கும் தேவையாளர்களுக்கும் உரிமை உண்டு என்பதை அல்லாஹ் தெளிவுபடுத்துகிறான். அவர்களின் செல்வங்களில் இரண்டு வகையான மக்களுக்கும் பங்கு உண்டு:

1. சாயில் (கேட்பவர்): தமது தேவைகளை நேரடியாக மக்களிடம் கேட்டு வரும் ஏழைகள். இவர்களுக்கு உதவி செய்வது கடமையும், நன்மையுமாகும்.
2. மஹ்ரூம் (இல்லாதவர்): தேவை இருந்தும் அதை வெளிப்படுத்தாமல், மானத்துடன் வாழ்பவர்கள். மக்கள் அவர்களை செல்வந்தர்கள் என்று எண்ணி உதவி செய்யாமல் விடுவார்கள். இவர்களின் நிலையை அறிந்து உதவி செய்வது சிறப்பான அமலாகும்.

இந்த உரிமை கடமையான ஸகாத்தையும், தன்னார்வ தர்மத்தையும் உள்ளடக்கியது. இறைநம்பிக்கையாளர்கள் தங்கள் செல்வத்தை இறைவழியில் செலவிடும்போது, அது அவர்களின் சொத்தை குறைக்காது; மாறாக அதை பரிசுத்தமாக்கி, அவர்களின் தர்மத்தை அதிகரிக்கும்.

பயன்கள்:

• இந்த வசனம் முஸ்லிம்களுக்கு சமூகப் பொறுப்புணர்வை போதிக்கிறது. செல்வம் என்பது ஒருவரின் சொந்த சொத்து மட்டுமல்ல; அதில் ஏழைகளின் உரிமையும் உண்டு என்பதை உணர்த்துகிறது.
• மானத்துடன் வாழும் ஏழைகளை அடையாளம் கண்டு, அவர்களின் நிலையை புரிந்து உதவும் பண்பை வளர்க்கிறது.
• இஸ்லாம் செல்வந்தர்களையும் ஏழைகளையும் இணைக்கும் பாலமாக தர்மத்தை ஆக்கியுள்ளது. இது சமூகத்தில் அன்பு, பரிவு, ஒற்றுமையை வளர்க்கிறது.
• தர்மம் செய்வதன் மூலம் மனிதன் அல்லாஹ்வின் பிரியத்தை பெறுகிறான்; மேலும் அவனது செல்வம் பரிசுத்தமாகி, அதில் பரக்கத் (வளம்) ஏற்படுகிறது.
• இந்த வசனம் முஸ்லிம்களுக்கு ஒரு அழகிய பண்பாட்டை கற்றுத்தருகிறது: மற்றவர்களின் தேவைகளை கவனித்து, அவர்களுக்கு உதவுவது இறைவனுக்கு மிகவும் பிடித்தமான செயல் என்பதை நினைவூட்டுகிறது.