سوره ذاریات — آیه 25

معانی کلمات:

• «سَلامًا»: درود و تحیت، یعنی سلام بر تو باد.
• «قَوْمٌ مُنْکَرُونَ»: گروهی ناشناس و بیگانه که ما آنها را نمی‌شناسیم.

تفسیر آیه:

این آیه به داستان مهمانان گرامی حضرت ابراهیم علیه السلام اشاره دارد که فرشتگانی بودند که برای بشارت تولد فرزندی به نام اسحاق و نیز عذاب قوم لوط مأمور شده بودند. هنگامی که آنان بر ابراهیم وارد شدند، به او سلام کردند و گفتند: «سلام بر تو». ابراهیم نیز در پاسخ، سلام آنان را با عبارت «سلام» و به شکلی نیکوتر و کامل‌تر پاسخ داد. اما چون آنان را نمی‌شناخت و چهره‌هایشان برایش آشنا نبود، در دل خود گفت: اینان گروهی ناشناس و بیگانه‌اند. این تعبیر نشان‌دهنده هوشیاری و دقت ابراهیم در برخورد با مهمانان ناشناس است، در حالی که همچنان با کرامت و بزرگواری از آنان پذیرایی کرد.

فواید و پیام‌های آیه:

1. فرهنگ سلام و تحیت در اسلام: سلام کردن و پاسخ دادن به آن، از آداب والای اسلامی است و حتی در برابر افراد ناشناس نیز باید با احترام و نیکی رفتار کرد. ابراهیم علیه السلام با وجود ناشناس بودن مهمانان، با گرمی و بزرگواری پاسخ آنان را داد.
2. کرامت و مهمان‌نوازی: این آیه نشان می‌دهد که ابراهیم خلیل الله حتی برای مهمانان ناشناس نیز احترام قائل بود و این رفتار، الگویی برای مسلمانان است که مهمان‌نوازی و احترام به دیگران، از صفات برجسته مؤمنان است.
3. آگاهی و هوشیاری در برخورد با دیگران: ابراهیم با وجود مهمان‌نوازی، از ناشناس بودن آنان غافل نبود و این نشان می‌دهد که مؤمن باید در عین مهربانی، هوشیار و مراقب باشد.
4. بشارت و رحمت الهی: این دیدار، مقدمه‌ای برای بشارت بزرگ الهی (تولد فرزندی صالح) بود و نشان می‌دهد که خداوند بندگان صالح خود را با الطاف ویژه‌ای مورد لطف قرار می‌دهد.