Surah Az-Zariyat — Talata 42

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• تَذَرُ – nag-iiwan, hindi nagtatabi.
• أَتَتْ عَلَيْهِ – dumaan o sumapit dito.
• الرَّمِيمِ – ang bagay na lipas na, tuyot, at nagkawatak-watak na parang dayami o buto na nabulok.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay naglalarawan ng kapangyarihan ng hanging ipinadala ng Allah laban sa mga tao ng 'Ād. Ang hanging ito ay walang anumang biyaya o kabutihan – hindi ito nagdadala ng ulan o nagbibigay-buhay sa lupa. Sa halip, ito ay hanging mapanira. Sa tuwing dadaan ito sa anumang bagay – maging sa mga tao, mga ari-arian, mga bahay, o mga kayamanan – hindi ito nag-iiwan ng anuman na buo. Lahat ng dinatnan nito ay ginagawa nitong tulad ng alabok na lipas at nagkawatak-watak, gaya ng mga tuyong halaman o buto na dinurog ng panahon. Ang hanging ito ay nagwasak sa kanilang lahat, maging sa kanilang mga sarili at sa kanilang mga pag-aari, hanggang sa sila ay maging tulad ng mga bagay na bulok at walang halaga. Ito ay isang malinaw na patunay ng kapangyarihan ng Allah at ng Kanyang pagpaparusa sa mga nagmamatigas na tao.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang kapangyarihan ng Allah ay ganap at walang katulad – walang sinuman ang makakalaban sa Kanyang utos o makakatakas sa Kanyang parusa.
2. Ang pagsuway sa mga utos ng Allah at ang pagmamalaki sa kapangyarihan ng mundo ay nagdadala ng pagkawasak, gaya ng nangyari sa mga tao ng 'Ād.
3. Ang mga kayamanan at kapangyarihan sa mundong ito ay hindi makapagliligtas sa sinuman mula sa parusa ng Allah – lahat ay nasa ilalim ng Kanyang kapangyarihan.
4. Ang aral mula sa kasaysayan ng mga nakaraang pamayanan ay dapat magsilbing babala sa atin upang tayo ay magbalik-loob sa Allah at mamuhay ayon sa Kanyang kagustuhan.
5. Ang pagpapakumbaba at pagsunod sa Allah ay daan tungo sa kaligtasan sa mundo at sa Kabilang Buhay, samantalang ang pagmamataas at pagsuway ay nagdadala sa kapahamakan.