Suurah Adh-Dhaariyaat — Aayad 42

Macnaha Erayada:

• Al-Ramiim: Waxa loola jeedaa wax da'ay oo burburay, kala jajabay, oo noqday dambas ama laf duug ah.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku hadlaysaa ciqaabtii Allaah ee ku timid qoomkii Caad, kuwaas oo loo diray dabayl daran oo waxyeello leh, oon khayr lahayn. Eebbe wuxuu sheegayaa inay ahayd dabayl aan waxba ka reebin. Wax kasta oo ay martay — dad, xoolo, ama maal — waxay ka dhigtay wax burburay oo jajabay, sida cawska qallalan ee da'ay oo kala tuntay. Dabayltaasu waxay baabi'isay wax kasta oo ay taabatay, waxayna u rogtay wax aan waxba tarayn, oo la mid ah laf duug ah oo burburay. Tani waxay muujinaysaa awoodda Allaah ee mutlaqka ah, iyo sida uu u baabi'in karo wax kasta oo uu doono, isagoo caddaalad ku ciqaabaya kuwa caasiya.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

• Aayaddani waxay nagu digaysaa inaan ka fogaanno isla-weynida iyo caasinimada, maxaa yeelay ciqaabta Allaah way dhab tahay oo waxba kama reeyso.
• Waxay nagu xoojinaysaa inaan ku kalsoonaanno Allaah oo aan ka cabsanno ciqaabtiisa, isla markaana aan ku dadaalno addeeciddiisa.
• Waxay nagu tusinaysaa in dunidu tahay mid dhaafa, oo wax kasta oo ku dhex jira ay u dambayn doonaan burbur iyo baabi'in, sidaas darteed waa inaan diyaar garo aakhiro.