சூரா அத்-தாரியாத் — வசனம் 42

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• ததரு (تَذَرُ): விட்டுவைப்பது, விடுவது.
• அதத் (أَتَتْ): வந்தது, கடந்து சென்றது.
• அர்ரமீம் (الرَّمِيم): உலர்ந்து, தூளாகிப் போன பழைய எலும்பு அல்லது அழுகி நைந்துபோன பொருள்.

விளக்கம்:

இந்த இறைவசனத்தில், 'ஆத்' எனும் இனத்தின் மீது அனுப்பப்பட்ட கொடிய காற்றின் பேரழிவு விவரிக்கப்படுகிறது. அந்தக் காற்று மிகக் கடுமையானதாகவும், எந்த நன்மையும் இல்லாததாகவும் இருந்தது. அது தான் கடந்து சென்ற எந்தப் பொருளையும் விட்டுவைக்கவில்லை. மனிதர்கள், கால்நடைகள், செல்வங்கள், வீடுகள், மரங்கள் என எதை அது தொட்டதோ, அதை அது முற்றிலும் அழித்து, உலர்ந்து நொறுங்கிப் போன பழைய எலும்பைப் போலத் தூளாக்கிவிட்டது. உயிருடன் இருந்தவர்களையும் அது அழித்து, அவர்களின் உடல்களைக் கூட அடையாளம் தெரியாதபடி சிதைத்துவிட்டது. இது அல்லாஹ்வின் வேதனையின் கடுமையை உணர்த்துகிறது.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ்வின் வேதனை மிகக் கடுமையானது; அவனுடைய கட்டளைக்கு மாற்றம் செய்வோர் எந்த சக்தியாலும் காக்கப்பட மாட்டார்கள் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
2. செல்வமும், வலிமையும், அதிகாரமும் அல்லாஹ்வின் வேதனையைத் தடுக்க முடியாது என்பதை இது நமக்குக் கற்பிக்கிறது.
3. அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, அவனுடைய தூதர்களைப் பின்பற்றுவதே நாம் அழிவிலிருந்து தப்பிக்கும் ஒரே வழி என்பதை இந்த வசனம் நினைவூட்டுகிறது.
4. இறைவனின் சக்திக்கு முன்னால் மனிதனின் சக்தி மிகவும் பலவீனமானது; எனவே நாம் எப்போதும் அல்லாஹ்விடமே பணிந்து, அவனிடம் பாதுகாப்புத் தேட வேண்டும்.
5. இவ்வுலக வாழ்க்கை நிலையற்றது; இறைவனின் வேதனையைப் பார்த்து, மறுமை வாழ்க்கைக்காக நம்மைத் தயார்படுத்த வேண்டும்.