Sura Adh-Dharijat — Werset 57

Znaczenie słów:

• رِزْقٍ – zaopatrzenie, utrzymanie, środki do życia.
• يُطْعِمُونِ – karmią Mnie, dają Mi pożywienie.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah – Wysławiony i Najwyższy – oznajmia, że nie pragnie od Swoich stworzeń żadnego zaopatrzenia ani środków do życia, ani też nie oczekuje, aby Go karmiły lub żywiły. On jest bowiem Dawcą zaopatrzenia, Wszechmogącym Panem, który obdarza wszystkich stworzeń – ludzi, dżinny i całe stworzenie – tym, co im potrzebne do życia. Nie ma żadnej potrzeby ku Swoim stworzeniom, gdyż to On jest Bogaty i Samowystarczalny, a one są ubogie i potrzebujące Jego łaski. Cała rzecz polega na tym, że On stworzył ludzi i dżinny, aby Go czcili i oddawali Mu cześć, a nie po to, aby przynosili Mu jakąkolwiek korzyść lub zaspokajali Jego potrzeby. To On jest Tym, który ich żywi, chroni i obdarza, a oni są całkowicie zależni od Niego w każdym stanie i w każdej chwili.

Korzyści płynące z wersetu:

• Poznanie doskonałej wielkości Allaha i Jego absolutnej samowystarczalności – On nie potrzebuje nikogo i niczego, a całe stworzenie potrzebuje Jego.
• Uświadomienie sobie, że celem stworzenia człowieka jest oddawanie czci Allahowi, a nie zaspokajanie Jego potrzeb – co oczyszcza serce wierzącego z wyobrażeń, że Bóg potrzebuje naszych czynów czy dóbr.
• Wzmocnienie pokory i uniżenia wobec Allaha – skoro On jest Bogaty, a my ubodzy, to powinniśmy zwracać się do Niego z prośbą o wszystko, uznając naszą całkowitą zależność od Niego.
• Zachęta do szczerej czci i uwielbienia, które wynikają z miłości i wdzięczności, a nie z chęci zyskania czegoś od Boga – ponieważ On nie potrzebuje naszych uczynków, lecz my potrzebujemy Jego nagrody i miłosierdzia.
• Pouczenie, że wszelkie zaopatrzenie pochodzi wyłącznie od Allaha, co uwalnia serce od lęku przed stworzeniami i skłania do polegania na Bogu we wszystkich sprawach.