සූරා අද්-දාරියාත් — ආයාත් 57

වදන්හි අර්ථ:

• رِزْقٍ – ආහාර, ජීවනෝපාය හෝ ද්‍රව්‍යමය අවශ්‍යතා.
• يُطْعِمُونِ – මට ආහාර සැපයීම හෝ මා පෝෂණය කිරීම.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා මෙම ආයාතයෙන් පැහැදිලි කරන්නේ තමා කිසිදු ආකාරයකින් තම නිර්මාණයන් මත යැපෙන්නේ නැති බවයි. ඔහු ඔවුන්ගෙන් කිසිදු ආහාරයක් හෝ ජීවනෝපායක් ඉල්ලා නොසිටින අතර, ඔවුන් තමාට ආහාර සපයනු ඇතැයි ද ඔහු අපේක්ෂා නොකරයි. මන්ද ඔහු සර්ව ධනවත්, සියල්ල ලබා දෙන්නා සහ සියල්ල පෝෂණය කරන්නාය. ඔහු කිසිදු අවශ්‍යතාවයකින් තොරය. එබැවින් ඔහු ජින් හා මනුෂ්‍යයන් මැව්වේ ඔවුන්ගෙන් ප්‍රයෝජන ලැබීමට හෝ ඔවුන්ගේ සේවය අවශ්‍ය වීමට නොව, ඔවුන් තමාට නමස්කාර කිරීම සඳහා පමණි. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔවුන් සියලු කටයුතුවලදී ඔහුගේ අවශ්‍යතා ඇත්තෝය. ඔහු ඔවුන්ගේ මැවුම්කරු ද, ඔවුන්ට ආහාර සපයන්නා ද, ඔවුන්ගෙන් කිසිදු අවශ්‍යතාවයක් නැත්තෙකු ද වේ.

උගත හැකි පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තආලා කිසිදු නිර්මාණයක් මත යැපෙන්නේ නැත. ඔහු සම්පූර්ණයෙන්ම ස්වයංපෝෂිතය. මෙය ඔහුගේ පරිපූර්ණ බලය හා ධනවත්කම පෙන්නුම් කරයි.
2. නමස්කාරයේ පරමාර්ථය අල්ලාහ්ගේ අවශ්‍යතාවය නොව, අපගේම ආත්ම පිරිසිදු කිරීම සහ ඔහුට සමීප වීමයි. මෙය නමස්කාරයේ අවංකභාවය ශක්තිමත් කරයි.
3. අල්ලාහ් අපට ආහාර හා ජීවනෝපාය සපයන්නා බව දැන ගැනීමෙන්, අපගේ හදවත් තුළ ඔහු කෙරෙහි විශ්වාසය හා භක්තිය වැඩි වේ. අප රැකියාවේදී හෝ ජීවිතයේදී කිසිදු දුෂ්කරතාවයකට මුහුණ දෙන විට, ඔහු පමණක් රිසික් සපයන්නා බව මතක තබා ගත යුතුය.
4. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ අපගේ නමස්කාරය හා ක්‍රියාවන් අල්ලාහ්ට පමණක් වෙන් කළ යුතු බවයි. ඔහුට කිසිදු හවුල්කරුවෙකු නොමැති අතර, ඔහුගේ අවශ්‍යතාවයක් නොමැති බැවින්, අපගේ නමස්කාරය අවංකව හා ඔහුට පමණක් විය යුතුය.