Surja Edh-Dharijat — Ajet 57

Kuptimet e fjalëve:

• رِزْقًا: ushqim, furnizim, pasuri që i jepet dikujt.
• أَن يُطْعِمُونِ: që të më ushqejnë Mua (Allahun).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e bën të qartë se Ai nuk ka nevojë për asgjë nga krijesat e Tij. Ai nuk kërkon prej tyre as furnizim, as ushqim, sepse Ai është Krijuesi i tyre dhe Dhënësi i begative të tyre. Ai është i Vetëmjaftueshmi (El-Ghanij) dhe i pasur absolutisht nga çdo gjë, ndërsa të gjitha krijesat janë të varfra ndaj Tij në çdo moment dhe në çdo gjendje. Ato kanë nevojë për Tij për ekzistencën e tyre, për jetesën e tyre dhe për çdo gjë që posedojnë. Pra, qëllimi i krijimit të tyre nuk është për të përfituar diçka prej tyre, por për t'i sprovuar ata dhe për t'i udhëzuar në rrugën e adhurimit të Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Madhështia e Allahut dhe Vetëmjaftueshmëria e Tij: Ky ajet na mëson se Allahu është i pasur dhe nuk ka nevojë për askënd, ndërsa ne jemi gjithmonë të varfër ndaj Tij. Kjo na bën të ndihemi të përulur dhe të varur nga Allahu në çdo moment.
2. Pastërtia e adhurimit: Adhurimi ynë ndaj Allahut duhet të jetë i pastër dhe i sinqertë, jo për interes material, sepse Allahu nuk ka nevojë për adhurimin tonë, por ne kemi nevojë për të për të fituar kënaqësinë e Tij dhe lumturinë në këtë botë dhe në botën tjetër.
3. Begatia e Allahut ndaj krijesave: Allahu na furnizon dhe na jep nga mirësitë e Tij pa asnjë kusht, gjë që na bën të ndiejmë mirënjohje dhe falënderim ndaj Tij, dhe na shtyn të jemi bujarë me të tjerët ashtu siç është Allahu bujar me ne.
4. Qetësia dhe siguria: Kur e kuptojmë se Allahu kujdeset për furnizimin tonë dhe se Ai nuk kërkon prej nesh asgjë për Veten e Tij, zemrat tona qetësohen dhe ne i besojmë Atij në të gjitha çështjet tona, duke e ditur se Ai është më i mëshirshmi dhe më i dashuri ndaj krijesave të Tij.