Sura Adh-Dharijat — Werset 9

Znaczenie słów:

• يُؤْفَكُ – zostaje odwrócony, odsunięty.
• أُفِكَ – został odwrócony (wcześniej), tj. ten, którego odsunięto od dobra i prawdy.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący przysiągł na niebo o pięknym kształcie, że ci, którzy zaprzeczają (Koranowi i Prorokowi, niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo), znajdują się w sprzecznej i niespójnej mowie – raz mówią o tym, że to magia, innym razem, że to poezja, jeszcze innym, że to wymysł. Jednakże od wiary w Koran i w Proroka (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo) zostaje odwrócony jedynie ten, kto – zgodnie z odwieczną wiedzą Boga – został pozbawiony szczęścia i skazany na zgubę. Taki człowiek odwraca się od dowodów i jasnych znaków Boga, nie zostaje więc poprowadzony ku dobru i nie otrzymuje łaski wiary. Odwrócenie to jest skutkiem jego własnego uporu i oddalenia się od prawdy, a nie niesprawiedliwości ze strony Boga – gdyż Bóg prowadzi ku wierze tego, kto jest jej otwarty i szczerze szuka prawdy.

Korzyści i wnioski:

1. Wiara jest łaską od Boga, którą On obdarza tych, którzy pragną prawdy i podążają za Jego znakami – dlatego należy prosić Boga o stałość w wierze i o to, by nie odwrócił naszych serc od prawdy.
2. Odwrócenie od wiary nie jest przypadkowe – jest konsekwencją wcześniejszego wyboru człowieka, który odrzuca dowody i trwa w uporze.
3. Koran i Prorok (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo) są największym dobrem, jakie Bóg zesłał ludzkości; kto się od nich odwraca, traci najcenniejszy skarb, a kto się ich trzyma, zyskuje szczęście w tym życiu i w życiu ostatecznym.
4. Werset ten uczy pokory wobec Boga – niech nikt nie czuje się pewnym siebie w kwestii wiary, lecz niech prosi Boga o utwierdzenie na drodze prostej, gdyż tylko On kieruje serca ku dobru.