Surah Adh-Dhariyat — Aya 9

Ma’anonin Kalmomin:

• يُؤْفَكُ عَنْهُ: Ana karkatar da shi daga gare shi, wato daga imani da Alƙur’ani da kuma Manzon Allah (ﷺ).
• مَنْ أُفِكَ: Wanda aka karkatar da shi daga alheri da shiryuwa, bisa ga sanin Allah na farko cewa ba zai yi imani ba.

Fassarar Aya:

Allah (SWT) ya yi rantsuwa da sama wadda aka kyautata halittarta, cewa masu ƙaryatawa suna cikin magana marar daidaituwa game da Alƙur’ani da kuma Manzo (ﷺ). Sa’an nan ya bayyana cewa ba kowa ake karkatarwa daga imani da Alƙur’ani da Manzo ba, sai wanda Allah ya san a cikin iliminsa na har abada cewa ba zai taɓa yin imani ba, don haka ya hana shi nasarar shiryuwa. Wannan karkatarwa ba zalunci ba ne daga Allah, amma sakamako ne na gazawarsu da bijirewarsu ga dalilai da hujjoji masu bayyanawa, don haka ba a ba su damar samun alheri ba.

Fa’idodin Darasi:

1. Imani da Alƙur’ani da Manzo (ﷺ) babbar ni’ima ce daga Allah, wadda ba kowa ake ba shi ba face wanda Allah ya nufa masa alheri.
2. Karkatar da mutum daga gaskiya ba tare da dalili ba ba ya faruwa, amma yana faruwa ne saboda nesa da dalilai da kuma bijirewa ga hujjoji.
3. Ya kamata mu yi amfani da damar shiryuwa da muke da ita, mu yi ƙoƙari mu tsaya kan imani, kuma mu nemi Allah ya tsayar da mu har zuwa ƙarshen rayuwa.
4. Wannan aya tana ƙarfafa mu mu riƙe Alƙur’ani da Sunnah, domin su ne hanyar tsira, kuma su ne abin da zai kare mu daga karkacewa.