Surat Az-Zariyat — Ayat 9

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• يُؤْفَكُ (yu'faku): dipalingake, disingkirake, utawa disimpangake saka sawijining perkara.
• عَنْهُ ('anhu): saka dheweke, yaiku saka Al-Qur'an lan saka Nabi Muhammad ﷺ.
• مَنْ أُفِكَ (man ufika): sapa sing wis dipalingake, yaiku wong sing wis ditetepake ing ilmu Allah ora bakal iman.

2) Tegese ayat iki:

Allah SWT ngandhani menawa wong sing dipalingake saka iman marang Al-Qur'an lan marang Nabi Muhammad ﷺ iku mung wong sing pancen wis dipalingake. Tegese, sapa sing ora gelem nampa bebener, ora gelem nggatekake bukti-bukti sing cetha saka Allah, mula dheweke bakal adoh saka pituduh lan ora diparingi taufik marang kabecikan. Iki minangka wujud kaadilan Allah: wong sing milih mlengos saka dalan sing bener, mula Allah uga nyimpangake dheweke saka dalan keslametan. Dadi, ayat iki dadi pepeling menawa iman iku pituduh saka Allah, lan sapa sing golek pituduh kanthi tulus, mesthi bakal diparingi dalan.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Iman marang Al-Qur'an lan Nabi Muhammad ﷺ iku nikmat gedhe saka Allah, mula kudu disyukuri lan dijaga.
• Wong sing nolak bebener amarga sombong lan ora gelem mikir, mesthi bakal kelangan pituduh.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Ngerti; Dheweke ngerti sapa sing bakal iman lan sapa sing ora, nanging manungsa tetep diwenehi pilihan lan tanggung jawab.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah mbukak ati, nggoleki bebener, lan aja sok mlengos saka pitutur agama.
• Al-Qur'an iku pituduh sing cetha; sapa sing gelem ngrungokake lan mikir, mesthi bakal nemu dalan sing bener lan urip sing tentrem.