Surat An-Najm — Ayat 40

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• سَعْيَهُ (sa'yahu): tegesé usaha, ikhtiyar, utawa panggaweyané manungsa, kalebu kabecikan lan piala.
• سَوْفَ يُرَىٰ (sawfa yurā): tembung iki nuduhaké yèn ing tembé bakal katon utawa katon cetha, ora bisa didhelikake.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki nerangake yèn saben panggaweyan lan usaha kang ditindakake dening manungsa ing donya, apa wae wujude, mesthi bakal katon lan dipamerake ing dina kiyamat. Ora ana siji-sijia panggaweyan kang bisa ndhelik saka pandelengé Allah. Ing dina iku, kabeh bakal dibukak lan dipriksa kanthi cetha, supaya wong kang tumindak becik bisa ngrasakake kabungahan lan ganjaran, dene wong kang tumindak ala bakal nampa piwales kang setimpal. Panggaweyan iki bakal katon ing timbangan amal, dadi bukti kang nyata tumrap saben uwong.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ngelengake manungsa supaya tansah tumindak becik, amarga saben panggaweyan bakal katon lan diitung.
• Nuwuhake rasa tanggung jawab marang saben tumindak, amarga ora ana kang bisa ndhelik saka pangadilané Allah.
• Nggawe ati tentrem lan semangat, amarga wong kang temen-temen ing kabecikan bakal entuk ganjaran kang adil.
• Ngelingake yèn donya iki mung papan nyambut gawe, lan akhirat iku papan panen asil.
• Mbuktekake yèn agama Islam iku agama kang adil lan transparan, saben amal dihargai kanthi bener.