Surat An-Najm — Ayat 41

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• ثُمَّ (tsumma): banjur, sawisé iku.
• يُجْزَاهُ (yujzaahu): diparingi piwales, dibales lakuné.
• الْجَزَاءَ (al-jazā'a): piwales, balesan.
• الْأَوْفَىٰ (al-awfā): kang paling sampurna, paling jangkep, ora ana kang kurang.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki nerangake bab piwales kanggo manungsa. Sawisé manungsa nyambut gawe lan ngupaya sak kuaté ing donya, banjur ing akherat bakal diparingi balesan saka sakabèhing lakuné. Balesan mau ora mung sithik utawa kurang, nanging balesan kang paling jangkep lan paling sampurna, ora ana kang dikurangi sithik wae. Saben kabecikan bakal dibales kanthi becik, lan saben piala bakal dibales miturut ukumé. Kabeh iku minangka wujud kaadilan lan kamurahané Allah marang para kawulané. Dadi, ora ana siji wae lakuné manungsa kang dilalekake utawa ora diétung; kabeh bakal ketok lan dibales kanthi sak mesthiné.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingake marang kita yèn saben tumindak, apik utawa ala, mesthi bakal ana balesané. Mula kita kudu sregep nindakake kabecikan.
• Piwales saka Allah iku sampurna lan ora ana kang kurang, mula kita ora perlu kuwatir yèn kabecikan kita bakal dilalekake.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep lan rasa tentrem ing ati, amarga Gusti Allah iku Maha Adil lan Maha Welas.
• Kanthi ngerti bab iki, kita saya tambah semangat ngibadah lan nindakake kabecikan, amarga ngerti yèn kabeh bakal dibales kanthi jangkep.
• Ayat iki uga ngajak kita supaya tansah eling marang akherat lan ora mung mikir bab donya wae, amarga urip kang langgeng iku ana ing akherat.