Surat An-Najm — Ayat 39

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• سَعَىٰ (sa'ā): tegesé wis ngupaya, nyambut gawé, lan nindakake kanthi tenanan, kalebu niyat lan tumindak.
• لِلْإِنسَانِ (lil-insān): tegesé kanggo manungsa, yaiku saben wong.
• إِلَّا مَا (illā mā): tegesé kajaba apa sing wis ditindakake.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki nerangake yèn saben manungsa ora bakal entuk ganjaran (pahala) kajaba saka apa sing wis ditindakake lan diupayakake dhéwé. Kaya déné wong ora bakal nanggung dosané wong liya, mula wong uga ora bakal entuk pahala saka amalé wong liya. Dadi, pahala iku mung saka amal sing ditindakake kanthi tenanan, kalebu niyat lan tumindak sing bener. Sing dimaksud "sa'i" yaiku usaha sing metu saka awaké dhéwé, ora mung saka lamisé wong liya. Mula, saben wong kudu ngupaya dhéwé kanggo nggayuh kabecikan lan pahala saka Allah.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngajarake supaya saben wong sregep lan tenanan ing tumindak becik, amarga pahala iku gumantung saka usahane dhéwé.
• Nuduhake keadilan Allah: ora ana wong sing nanggung dosané wong liya, lan ora ana sing entuk pahala saka amalé wong liya tanpa usaha dhéwé.
• Menehi semangat marang umat Islam supaya ora ngendelake wong liya, nanging kudu nyambut gawé lan ngupaya dhéwé kanggo kabecikan donya lan akherat.
• Ngajak wong supaya seneng nindakake amal shaleh, amarga saben usaha cilik sing ditindakake kanthi ikhlas bakal diganjar dening Allah.
• Mbuktekake yèn Islam iku agama sing adil lan menehi pangarep-arep marang saben wong, sapa waé bisa entuk pahala asal gelem ngupaya kanthi tenanan.