سورت نجم — آیت 7

د معاني کلمو:

• هُوَ: دلته له مخکنۍ آيت څخه جبرائيل عليه السلام ته اشاره ده.
• بِالْأُفُقِ الْأَعْلَىٰ: د لمر د لوېدو يا ختو په لوري په لوړ اسمان کې.

تفسير:

دا آيت د جبرائيل عليه السلام د ذکر په لړ کې راځي، چې رسول الله ﷺ ته د وحي په راوړلو کې يې ځانګړی مقام درلود. الله تعالی فرمايي چې جبرائيل عليه السلام د لمر د ختو په لوري په لوړ اسمان کې و، کله چې رسول الله ﷺ ته په خپل اصلي شکل کې ښکاره شو. دا هغه وخت و چې جبرائيل عليه السلام د خپل اصلي خلقتي شکل سره د اسمان په لوړ افق کې راښکاره شو، او رسول الله ﷺ هغه په دې حالت کې وليد. دا د جبرائيل عليه السلام د عظمت او د هغه د مقام د لوړوالي ښودنه ده، چې هغه د الله تعالی له خوا د وحي رسولو لپاره په دې لوړ ځای کې حاضر شو.

د دې آيت په رڼا کې دا روښانه ده چې جبرائيل عليه السلام د الله تعالی له خوا د رسول الله ﷺ سره د وحي په رسولو کې ځانګړی مقام لري، او د هغه ظهور په لوړ افق کې د هغه د عظمت او د وحي د سترت نښه ده.

فايدې:

1. د جبرائيل عليه السلام د عظمت او لوړ مقام پېژندل، چې د الله تعالی له خوا د وحي رسولو لپاره ټاکل شوی دی.
2. د رسول الله ﷺ د مقام لوړوالی، چې الله تعالی هغه ته د دې وحي د رسولو لپاره د خپلو ملايکو تر ټولو لوړ مقام لرونکی استولی دی.
3. دا چې وحي د الله تعالی له خوا په حقيقت کې راغلې ده، او د رسول الله ﷺ ليدل او اورېدل په حقيقت ولاړ وو، نه په خيال يا خوب کې.
4. د دې آيت له لارې موږ ته دا معلوميږي چې الله تعالی خپل رسول ته د هغه د ماموريت د سترت او د هغه د رسالت د لوړوالي په اړه څرګندونې کړې دي، تر څو د هغه زړه مضبوط او د هغه باور نور هم زيات شي.