سوره نجم — آیه 7

معانی کلمات:

• وَهُوَ: ضمیر به جبرائیل علیه السلام برمیگردد.
• بِالْأُفُقِ الْأَعْلَىٰ: به کرانه یا جایگاه بلند و بالای آسمان، جایی که خورشید از آنجا طلوع میکند.

تفسیر آیه:

این آیه در ادامه توصیف دیدار پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) با جبرائیل امین است. خداوند متعال میفرماید که جبرائیل در افق اعلی، یعنی در بالاترین نقطه آسمان که محل طلوع خورشید است، به صورت اصلی و حقیقی خود بر پیامبر ظاهر شد. این ظهور در حالی بود که جبرائیل با عظمت و شکوه کامل، در آن جایگاه بلند، خود را به پیامبر نشان داد. این واقعه نشاندهنده قدرت و جایگاه والای این فرشته مقرب و نیز عظمت پیامآوری است که او برای رساندن وحی الهی برگزیده شده است. در حقیقت، این آیه تأکید میکند که پیامبر با چشمان خود جبرائیل را در آن افق برین مشاهده کرد و این دیدار، حقیقی و بدون هیچ شک و تردیدی بود.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه عظمت و جایگاه والای فرشتگان الهی، بهویژه جبرائیل امین را نشان میدهد که در بالاترین نقطه آسمان حضور دارد و این خود دلیلی بر قدرت بیپایان خداوند است که چنین موجودات باشکوهی را آفریده است.
• دیدار پیامبر با جبرائیل در افق اعلی، نشانهای از شرافت و بلندمرتبگی پیامبر اسلام است که خداوند او را شایسته چنین ملاقاتی با فرشته وحی قرار داده است.
• این آیه ایمان مسلمانان را تقویت میکند که قرآن کریم از منبعی پاک و عالی نازل شده و پیامبر آن را با چشم خود دیده و بدون هیچ تحریفی به مردم رسانده است؛ بنابراین اعتماد به این کتاب آسمانی، اعتماد به حقیقتی روشن و قطعی است.
• این صحنه، یادآور عظمت آفرینش و وسعت آسمانهاست و انسان را به تفکر در قدرت الهی و شگفتیهای جهان هستی دعوت میکند تا در برابر این همه عظمت، فروتن و سپاسگزار باشد.