Ан-Наджм сүрәсе — Аять 7

Сүзләр аңлатмасы:

• һүә — ул (Җәбраил галәйһиссәлам).
• әл-үфүк — күк йөзенең офыгы, кырый ягы.
• әл-әгълә — иң югары, иң олы.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Җәбраил галәйһиссәламнең Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмгә вәхий китергән вакытындагы хәлен сурәтли. Җәбраил галәйһиссәлам үзенең чын кыяфәтендә, Аллаһы Тәгалә аңа биргән зур көч һәм матурлык белән, күкнең иң югары офыгында — кояш чыгышы ягындагы югары күк йөзендә пәйда булды. Ул Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмгә Аллаһы Тәгаләнең сүзләрен ирештерү өчен килде. Бу күренеш Пәйгамбәребезгә Җәбраилнең үзенең чын сурәтендә күренүе иде, ул аңа шулкадәр якынлашты ки, аралары ике җәя арасыннан да кимрәк булды яки тагын да якынрак. Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмнең күңеле күзләре күргән нәрсәне ялганга чыгармады — ул барысын да хак күрде һәм ышанды.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгалә Үзенең хәбрәсе Җәбраилне югары дәрәҗәдәге матурлык һәм көч белән яраткан, бу аның вәхий китерү эшендәге бөеклеген күрсәтә.
• Пәйгамбәребез салләллаһу галәйһи вә сәлләмнең күргәннәре — хакыйкать, аның күңеле һәм күзе бердәм булып, Аллаһыдан килгән һәр нәрсәне дөрес итеп кабул итте.
• Бу аять безгә вәхийнең чынлыгын һәм Пәйгамбәребезнең әманәтлелеген раслый, димәк, Коръән — Аллаһы Тәгаләнең хак сүзе, аңа иярү һәр мөселман өчен җәннәт юлыдыр.