ซูเราะฮฺ อัน-นัจม์ — อายะฮฺ 7

คำอธิบายคำศัพท์:

• وَهُوَ (และเขา) หมายถึง ท่านญิบรีล (ญิบรีล) ผู้เป็นทูตแห่งพระผู้เป็นเจ้า
• بِالْأُفُقِ الْأَعْلَى (ณ ขอบฟ้าอันสูงส่ง) หมายถึง ขอบฟ้าทางทิศตะวันออก ซึ่งเป็นทิศที่ดวงอาทิตย์ขึ้น ณ ที่สูงที่สุดบนท้องฟ้า

การตีความหมายของโองการ:

โองการนี้กล่าวถึงท่านญิบรีล (อะลัยฮิสสลาม) ผู้ทรงพลังและมีความงดงามยิ่ง ได้ปรากฏกายในรูปลักษณ์ที่แท้จริงของตน ณ ขอบฟ้าอันสูงส่งทางทิศตะวันออก ซึ่งเป็นจุดที่ดวงอาทิตย์ขึ้น ท่านญิบรีลได้ยืนปรากฏอยู่ ณ ที่นั้นด้วยรูปลักษณ์อันสง่างามที่พระผู้เป็นเจ้าทรงสร้างไว้ เพื่อแสดงให้ท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม) ได้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของทูตสวรรค์ผู้ทรงเกียรติ และเพื่อยืนยันถึงความจริงของวะฮ์ยู (คำสอนที่ประทานลงมา) ที่ท่านนบีได้รับจากพระผู้เป็นเจ้า

การปรากฏกายของท่านญิบรีล ณ ขอบฟ้าอันสูงส่งนี้ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนที่ท่านจะเข้าใกล้ท่านนบีมุฮัมมัด เพื่อถ่ายทอดคำสอนจากพระผู้เป็นเจ้า ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่และความสำคัญของเหตุการณ์นี้

บทเรียนที่ได้รับจากโองการ:

1. ความยิ่งใหญ่ของทูตสวรรค์ญิบรีล ผู้เป็นสื่อกลางในการนำคำสอนของพระผู้เป็นเจ้ามาสู่มนุษยชาติ แสดงให้เห็นถึงความสำคัญและความสูงส่งของวะฮ์ยูที่ประทานลงมา
2. การที่พระผู้เป็นเจ้าทรงเลือกทูตสวรรค์ผู้ทรงพลังที่สุดในการนำคำสอนมาสู่ท่านนบี แสดงถึงความเมตตาและความใส่พระทัยของพระองค์ที่มีต่อมนุษย์
3. โองการนี้ยืนยันถึงความจริงของคำสอนอัลกุรอานว่าเป็นสิ่งที่มาจากพระผู้เป็นเจ้าโดยแท้จริง ผ่านทูตสวรรค์ผู้ทรงเกียรติ มิใช่สิ่งที่ท่านนบีคิดขึ้นเอง
4. การที่ท่านนบีมุฮัมมัดได้รับเกียรติให้เห็นทูตสวรรค์ในรูปลักษณ์ที่แท้จริง แสดงถึงสถานะอันสูงส่งของท่านนบี ณ พระผู้เป็นเจ้า และเป็นการยืนยันถึงความน่าเชื่อถือของท่านในการเผยแผ่คำสอน
5. โองการนี้สอนให้เรามีความมั่นใจในความถูกต้องของอัลกุรอาน และเพิ่มพูนความศรัทธาในพระผู้เป็นเจ้าและศาสนทูตของพระองค์