Suurah Ar-Rahmaan — Aayad 60

Macnada Erayada:

• "Jazaa'ul-ihsaan": Abaalmarinta wanaagga iyo samafalka.
• "Ihsaan": Waa wanaagga lagu sameeyo cibaadada Eebbe, iyadoo la cibaadayn Eebbe sidii inaad arkaysid, haddaadan arkaynin isaguna wuu ku arkaa.

Tafsiirka:

Suaashan waxay tahay mid lagu qanciyo, waxayna u dhigantaa in la yiraahdo: Ma jiro abaalmarin loo abaalmarinayo qof wanaag falaay, laakiin waa wanaag. Haddaba, ninka ku wanaagsan cibaadada Eebbe, oo uu ku toosnaaday adeeggiisa, abaalmarintiisu ma aha waxaan ahayn in Eebbe si wanaagsan ugu abaalmarino Jannada. Sidaa darteed, nin kastaa wuxuu helayaa wixii uu ku shaqeeyay, wanaagga lagu abaalmarinayaa wanaag, xumaantana waxaa lagu abaalmarinayaa xumaan.

Marka la eego macnaha guud, Ihsaan waa laba nooc: mid ku saabsan cibaadada Eebbe oo ah in la cibaadaysto si fiican, iyo mid ku saabsan wanaagga dadka. Ninka sameeya Ihsaan, Eebbe wuxuu u abaalmarinayaa Ihsaan, taasoo ah inuu galo Jannada. Sidaas awgeed, suuraddan waxay ku soo noqnoqonaysaa su'aasha: "Fiyaa ni camal Eebihiin beeninaysaan?" (Teeba niemooyinka Eebihiin beeninaysaan?) si loo xusuusiyo labada insi iyo jinni inay tixgeliyaan niemooyinka Eebbe oo ay ku mahadnaqaan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Dhiirigelin ku samaynta wanaagga iyo Ihsaan, maxaa yeelay abaalmarinta waa wanaag iyo Janno.
2. Muujinta caddaaladda Eebbe, oo aan ku luminin wanaagga mid ka mid ah kuwa wanaagga fala.
3. Ku boorrin dadka inay ku dadaalaan cibaadada Eebbe si fiican, iyagoo rajaynaya abaalmarintiisa.
4. Xusuusin in nolosha adduunyo ay tahay meel lagu shaqeeyo, nolosha aakhiraana ah meesha lagu abaalmarinayo, sidaa darteed waa in la diyaariyo wanaagga.