Аль-Вакиа сүрәсе — Аять 48

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَوَآبَاؤُنَا — «әйә, безнең ата-бабаларыбыз да...»
• الْأَوَّلُونَ — «элеккегеләр, борынгылар»

Аять тәфсире:

Бу сүзләр — кәферләрнең, әйтүенчә, Аллаһның үлгәннәрне терелтү вәгазенә көлү һәм инкяр итү рәвешендә әйтелгән сорауның дәвамы. Алар, үзләренең тереләчәгенә ышанмаган хәлдә, мыскыллап әйтәләр: «Без генә түгел, ә безнең борынгы ата-бабаларыбыз да, алар да туфрак булып таралып беткәннәр, әллә алар да терелтелерме?» Ягъни алар өчен бу — акылга сыймаслык, мөмкин булмаган хәл кебек тоелды. Алар үлемнең абсолют ахырлык икәненә ышанганнар һәм Аллаһның кодрәтен, теләсә нәрсәгә кадир икәнен аңламаганнар. Бу сорау аларның Аллаһның кодрәтен инкяр итүләрен һәм әҗәлдән соң терелү мөмкинлегенә ышанмауларын күрсәтә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһның кодрәте чиксез: Ул кешеләрне беренче тапкыр юктан бар иткән, димәк, аларны үлгәннән соң яңадан терелтү дә Аның өчен бернинди кыенлык тудырмый.
• Кәферләрнең инкяр итүләре — аларның наданлыгыннан һәм акылларының чиклелегеннән килә; алар үзләренең чикле аңнары белән Аллаһның бөек кодрәтен үлчәргә тырышалар.
• Кыямәт көненә ышану — мөэминнең тормышына мәгънә өрә, ул эшләгән һәр яхшылыгының бушка китмәячәгенә ышана.
• Бу аять мөэминнәргә сабырлык һәм ышаныч бирә: хакыйкатьне инкяр итүчеләрнең сүзләренә карамастан, Аллаһның вәгъдәсе хак, һәм Ул үз вәгъдәсендә торачак.