Surat Al-Waqi'ah — Ayat 48

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• أَوَآبَاؤُنَا: tembung "أَوَ" iku wujud panyaru (hamzah istifham) kanggo takon kanthi nggumunake, banjur disambung karo "آبَاؤُنَا" tegesé "bapak-bapak kita" utawa "para leluhur kita".
• الْأَوَّلُونَ: tegesé "kang kapisanan", yaiku wong-wong kang wis mati luwih dhisik, para leluhur kang wis dadi lemah.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih nyambung karo omongane wong-wong kafir kang padha maido marang dina kebangkitan. Sawisé padha ngomong nèk awaké dhéwé lan anak-anaké bakal diuripaké manèh sawisé mati, banjur padha nambahi pitakonan manèh kanthi nggumun: "Apa bapak-bapak kita kang wis mati luwih dhisik, kang wis suwé dadi lemah lan wis buyar ing bumi, iku uga bakal diuripaké manèh?" Pitakonan iki dudu pitakonan kanggo golek katerangan, nanging kanggo ngece lan maido marang kekuwasané Allah. Wong-wong mau rumangsa mokal yèn para leluhur kang wis dadi balung lan lemah bisa diuripaké manèh. Padahal kuwi kabèh gampang banget tumrap Allah, kang nitahaké manungsa wiwit saka ora ana. Dadi ayat iki nggambaraké kepriyé wong-wong kafir padha nggumun lan ora percaya marang dina tangi saka kubur, ora mung kanggo awaké dhéwé, nanging uga kanggo para leluhuré.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang kita yèn urip sawisé mati iku mesthi kelakon, ora ana kang mokal tumrap Allah.
• Wong kang maido marang dina kebangkitan kerep nganggo alesan "ora masuk akal", nanging iman mulang kita yèn kekuwasané Allah ngluwihi akal manungsa.
• Kita kudu tansah ngéling-éling yèn saben wong, kalebu para leluhur kita, bakal diuripaké manèh lan diadili.
• Ayat iki nuwuhaké rasa wedi lan ngarep-arep, supaya kita tansah nyiyapake bekal kanggo dina akhirat.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita saya tambah iman lan tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an njlentrehake bab-bab ghaib kanthi cetha lan nggugah ati supaya ora maido marang kuwasané Allah.