Sura Al-Waqi'a — Werset 48

Znaczenie słów:

• أَوَآبَاؤُنَا – „i nasi ojcowie” – odnosi się do przodków, którzy żyli wcześniej.
• الْأَوَّلُونَ – „pierwsi” / „dawni” – czyli ci, którzy odeszli przed nami, w zamierzchłych czasach.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ten werset jest częścią wypowiedzi niewierzących, którzy w sposób szyderczy i pełen niedowierzania pytali o możliwość zmartwychwstania. Mówili oni: „Czy naprawdę zostaniemy wskrzeszeni po śmierci, a także nasi pierwsi ojcowie, którzy dawno temu umarli i rozpadli się w proch, znikając w ziemi?”. Ich pytanie miało charakter drwiący – uważali bowiem, że powrót do życia po całkowitym rozkładzie ciała jest czymś niemożliwym i niedorzecznym. W ten sposób wyrażali swój sceptycyzm wobec prawdy o Dniu Ostatnim, nie pojmując wszechmocy Boga, który stworzył ich po raz pierwszy i który z łatwością może ich przywrócić do życia ponownie. Werset ten ukazuje ich głębokie zagubienie i brak zrozumienia natury Bożej potęgi.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Przypomina nam o wszechmocy Allaha, który jest w stanie wskrzesić wszystkich ludzi – zarówno tych współczesnych, jak i tych, którzy żyli tysiące lat temu. Dla Niego nie ma rzeczy niemożliwych.
• Uczy nas pokory wobec Bożej mądrości – człowiek nie powinien ograniczać Bożej potęgi swoim ograniczonym rozumem, lecz wierzyć w to, co przekazał nam Koran.
• Podkreśla, że wiara w zmartwychwstanie jest fundamentem sprawiedliwości – bez niej życie po śmierci i rozliczenie z czynów nie miałyby sensu.
• Skłania do refleksji nad kruchością życia doczesnego i przygotowania się na Dzień, w którym wszyscy – od pierwszych pokoleń aż po ostatnie – staną przed swoim Panem.
• Zachęca do zaufania Bogu i cierpliwości wobec drwin niewierzących, gdyż prawda ostatecznie zwycięża, a ich szyderstwa obrócą się przeciwko nim w Dniu Sądu.